نهنگ مرگ چو يونس را كشيد به دم * چنانكه طعمه ربايد از اوج چرخ عقاب
دريغ و درد كه غائب شد از نظر مهدى * ز غيبتش همه خون مىچكد ز چشم سحاب
فغان و آه كه چون پسته بسته گشت لبى * كه ريختى شكر از لب گه سؤال و جواب
خبر برد يكى از من به حجت الاسلام * به حاج سيد على اكبر آن رفيع جناب
كه گرچه داغ جوان مشكل است بر همهكس * غمش يمى است كه هرگز نباشدش با باب
در اين قضيه چنان زى كه ايزدت گويد * « نزلتَ خيرَ مقام ، وجدتَ خير مآب »
براى سال وفاتش سرود انصارى * كه « آه سيد مهدى شناور است در آب »
1365 ه . ق
درگذشت
در سال 1367 ه . ق ، آيت اللّه فيض در 75 سالگى رهسپار زيارت بيت اللّه الحرام و حج خانهء خدا شد . دو سال پس از بازگشت در روز يكشنبه 25 جمادى الاول 1370 ه . ق / 13 اسفند 1329 ه ش و در 77 سالگى ، به هنگام نماز مغرب و در حالى كه در قنوت دعاى : « الهى عاملنى بفضلك » مىخواند ، نداى ارجعى را به گوش جان شنود و جان به جانآفرين تسليم كرد . « 1 » حجت الاسلام محمّد على انصارى مادهء تاريخ وفات معظم له را « آية اللّه الفيض » قرار داده است . خبر درگذشت ايشان ، به زودى در ايران طنينافكن شد و شهر قم را هالهاى از غم و اندوه فراگرفت و اهالى شهر ، رخت ماتم بر تن كردند .
روز بعد ، پيكر پاك آن فقيه بزرگ را در حالى كه باران مىباريد و فيض حق تعالى جارى بود ، از خانهاش با شركت دهها هزار نفر از علما ، طلاب و طبقات مختلف مردم - در حالى كه حوزهء علميه و بازار تعطيل و سوگوار بودند - به طرف حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه عليها السّلام حركت دادند و پس از نماز آيت اللّه بروجردى بر آن ،
هامش
( 1 ) . انصارى ، ديوان اشعار ، ص 270 .