3 . شيخ عبد اللطيف سمامى حائرى تنكابنى ؛
4 . شيخ صدر الدين محلاتى شيرازى ؛
5 . حاج سيد محمّد حسينى همدانى ، معروف به آقا نجفى .
مرجعيت
آن فقيه بزرگ ، از ياران و اعوان زعيم على الاطلاق شيعه ، آيت اللّه سيد ابو الحسن اصفهانى بود و در زمان مرجعيت آن مرجع بزرگ ، از علماى مطرح حوزهء نجف به شمار مىرفت و غالب استفتائات مرحوم سيد را معظم له پاسخ مىداد « 1 » پس از وفات مرحوم سيد و مرحوم آيت اللّه حاج آقا حسين قمى ، مرجعيت ايشان اوج گرفت و بسيارى از مؤمنان استان فارس بويژه شهر شيراز ، به او رجوع كردند . « 2 » مجلس درس او شلوغ شد ، و اغلب شاگردان مرحوم سيد ، به درس وى حاضر شدند « 3 » اما موضوع رفتن فرزندانش به مدارس جديد عراق ، مستمسك عدهاى قرار گرفت و عليه وى به تبليغ پرداختند . اين امر ، موجب انزواى ايشان شد . آيت اللّه سيد رضى شيرازى مىگويد :
« محيط مدارس جديد عراق ، از نظر علما پذيرفته نبود ، به خاطر جنبهء تجدد اين مدارس به هر صورت ، علما روى خوش به اين مدارس نشان نمىدادند . پسران حاج شيخ ، به اين مدارس مىرفتند و ديپلم گرفتند . يكى از اينها دكتر احمد كاظم - كه الان در عراق است - قبل از شروع جنگ جهانى دوم براى دورهء طب ، به آلمان رفت . همين امر ، باعث شد تا عدهاى كه با مرحوم شيخ مسائلى داشتند ، عليه او تبليغات كنند . برخى از افراد متدين - ولى ساده - تحت تأثير اين تبليغات واقع شده بودند ؛ مثل مرحوم
هامش
( 1 ) . شريف رازى ، گنجينهء دانشمندان ، ج 1 ، 272 .
( 2 ) . آقابزرگ تهرانى ، نقباء البشر ( مخطوط ) ، بدون شماره صفحه
( 3 ) . شاهرودى ، اسرة المجدد الشيرازى ، 208 .