جيّد التقرير ، لطيف التحرير ، حسن المعاشرة و طريف المحاورة مىباشد . « 1 »
شيوهء تدريس
آيت اللّه سيد رضى شيرازى مىفرمايد :
از خصوصيات اين بزرگوار ، اين بود كه شاگرد را پرورش مىداد . اين شيوه را ايشان از مكتب سامرا گرفته بود ، نهتنها به شاگرد مجال اشكال كردن مىداد ، كه اگر شاگرد نمىتوانست اشكال خود را درست تقرير كند و يا اينكه اصلا اشكال نابجا بود ، آن مرحوم ابتدا اشكال را به صورت صحيح مطرح مىكرد و مىگفت منظور شما حتما همين است ، آنگاه به پاسخ آن مىپرداخت . يكى از توصيههاى ايشان اين بود كه مىفرمود هيچگاه در مباحثات و موارد اظهار نظر ، اول مازاد نباشيد . مقصودش اين بود كه طبق مرسوم بازاريان ، وقتى جنس را براى مزايده به بازار مىآورند ، آن كس كه اول قيمت بگذارد سخن او حرف آخر نيست .
ديگران قيمت بالاتر پيشنهاد مىكنند و در نتيجه ، آنچه او گفته ارزش خود را از دست مىدهد . در مباحثات هم وقتى مسألهاى مطرح مىشود ، شما اولين نفر نباشيد كه نظر خود را بيان مىكند ، بلكه هميشه صبر كنيد تا ديگران مطالب خود را بگويند و شما حرف آخر را بزنيد . « 2 »
شاگردان
برخى از تلاميذ آن فقيه بزرگ ، عبارتند از :
1 . شيخ بهاء الدين محلاتى شيرازى ( 1314 - 1401 ه . ق ) ، نويسندهء توضيح المسائل و راهنماى حق .
هامش
( 1 ) . موسوى كاظمى ، احسن الوديعة ، ج 2 ، 131 ؛ واعظ خيابانى ، علماى معاصرين ، 241 .
( 2 ) . شيرازى ، مجلهء حوزه ، شمارهء 50 ، 28 .