همچنين ، ديگر بزرگان همانند : محدث قمى در فوائد رضوية ، سيد محسن امين در اعيان الشيعة ، ميرزا عبد الرحمن مدرس در تاريخ علماى خراسان ، اعتماد السلطنه در مطلع الشمس ، علّامهء امينى در شهداء الفضيلة و معلم حبيب آبادى در مكارم الآثار هم ، نزديك به همين عبارات را نگاشتهاند .
از جمله شاعرانى كه در مدح مرحوم شهيد قصيدهاى بلند سرود ، مرحوم ميرزا زين العابدين ( عابد ) اصفهانى ( د . 1229 ه . ق ) است كه چنين گويد : « 1 »
چراغ راه يقين شمع پيشگاه زمين * فروغ محفل دين ماه مشرق ايمان
سر افاضل آفاق ميرزا مهدى * كه پيشواى زمين است و مقتداى زمان
يگانهاى كه قرينش به قرنها در ملك * كسى نه از همه امثال ديد و از اقران
معلمى كه برش چون معلم ثانى * بود معلم اول ، همچون طفل ابجد خوان
مهندسى كه كند نقش اختران تصوير * به نوك خامه چوآب روان بر آب روان
محدثى كه نديده به جامعيت او * به جمع فقه و احاديث گردش حدثان
مدبرى كه نپيچيد زحسن تدبيرش * سپهر با همه گردنكشى سر از فرمان
مؤيدى كه مران را به كار دولت و دين * بود ممد و معين لطف و رحمت يزدان
لطيف طبعى ، كز غايت لطافت طبع * دمش گشوده به گيتى ، درى زباغ جنان
لب از سخن ، دم جان بخش عيسى مريم * كف از سحا ، يد بيضاى موسى عمران
تو آن وحيد زمانى كه بىبدل خوانده * به عهد هات زمانه به عالم امكان
تو آن يگانهء دهرى كه دايهء گيتى * معادل تو نپرورده است در دامان
مصنفات تو در نسخ نسخههاى سلف * به حكم نسخهء اسلاف و محكم قرآن
خاندان شهيد
مرحوم آيت اللّه ميرزا مهدى حسينى ، بجز شاگردان فراوان ، تأليفات فقهى و
هامش
( 1 ) . مدرس رضوى ، شجرهء طيبه ، صص 413 - 416 .