س 103
- در برخى بيمارىها مثل نارسايى كليه با اطمينان ، مىتوان به بيمار توصيه نمود كه روزه نگيرد اما در خيلى از موارد به علت شكى كه در اصل بيمارى و يا چگونگى تأثير روزه بر آن وجود دارد يا به علت عدم وجود تحقيقات و نتايج لازم در مورد اثرات روزه بر بسيارى بيمارىها و كلًّا به خاطر عدم امكان تعيين نقش روزه بر بيمارى پزشك واقعاً نمىداند ، روزه را به بيمار توصيه بكند يا خير ، در اين صورت وظيفه پزشك چيست ؟ آيا پزشك در صورت توصيه يا عدم توصيه به روزه ، مسئول نيست ؟
ج 103
- پزشك اگر احتمال ضرر ميدهد ميتواند به بيمار بگويد روزه احتمالًا براى او ضرر دارد اگر چه واقعاً براى او ضرر نداشته باشد اما جواز افطار روزه و عدم آن براى بيمار دائر مدار اين است كه بيمار خودش خوف عقلائى از ضرر داشته باشد يا نداشته باشد و به پزشك ارتباطى پيدا نميكند و در مقام معالجه بيان اين احتمال مانعى ندارد . و الله العالم
س 104
- آيا تزريق آمپولهايى كه جهت بىحسى ، كاهش درد ، كشتار ميكروبها و . . . به كار مىروند در صورتى كه كلًّا هيچ خاصيتى در جهت رساندن ويتامين يا مواد غذايى به بدن نداشته باشند ، مبطل روزه مىباشد ؟
ج 104
- موجب بطلان روزه نمىشود . و الله العالم
س 105
- آيا خوردن داروهاى خوراكى كه هيچ جنبه غذايى نداشته باشند و جهت تسكين آلام بيمارى به كار مىروند مبطل روزه مىباشد ؟
ج 105
- موجب بطلان است . و الله العالم