قاضى صحيح نيست و اگر چه قطع طبيب براى خودش و هركس از قول او قطع پيدا كند حجّت است لكن موجب جواز استناد زنا به شخص مذكور نمىشود . و الله العالم
س 113
- نسبت به كسى كه اعتصاب غذا نموده و جان خود را به خطر انداخته يا لا اقل سلامتى خود را دچار مخاطره كرده و تنها با تغذيه اجبارى توسط پزشك مىتواند او را از خطر جانى حفظ نمايد بفرمائيد :
1 : آيا اين كار براى پزشك واجب است يا مىتواند اقدامى نداشته باشد ؟
2 : اگر تغذيه واجب باشد ، و راه آن منحصر به ضرب و شتم اعتصابكننده باشد براى نجات دادن وى انسان چه مقدار مجاز به ضرب و شتم او مىباشد ؟
3 : آيا ضرب و شتم چنين كسى كه موجب تغيير رنگ پوست وى هم مىگردد و مستلزم ديه مىباشد ، اگر هست به عهده كيست ؟
4 : آيا حكم فوق نسبت به اعتصابكننده اى كه مىداند با اعتصاب غذا خود را به پاى مرگ مىكشاند با ديگرى كه از عواقب كارش بىخبر است فرق مىكند اگر فرق دارد وظيفه طبيب را در مورد او هم بيان فرماييد ؟
5 : اگر پزشك را مجبور به تغذيه اجبارى نسبت به اعتصابكننده غذا بنمايند نه به جهت حفظ جان اعتصابكننده بلكه براى اقرار گرفتن از وى نسبت به امرى ، پزشك چه تكليفى در اين صورت دارد ؟
ج 113
- 1 : تغذيه اجبارى او واجب است . و الله العالم
2 : به هر مقدارى كه او را مجبور به خوردن غذا نمايد ولى بايد با