تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى ( فارسى ) — صفحة 85

مساهمون:

ص٨٥
يازدهم : تدارك نمودن هر چه از مذكورات فوت شده باشد وقتى كه متنبه شده باشد مهما امكن . دوازدهم : اخلاق مذمومه مثل كبر و بخل و حسد و نحو آن را از خود سلب كردن به رياضت و مضّادت و اخلاق پسنديده مثل حسن خلق و سخا و صبر و غير آن بر خود بستن تا ملكه شود . سيزدهم : ترك منهيات جمله ، و اگر بر سبيل ندرت معصيتى واقع شود ، زود به استغفار و توبه و انابت تدارك نمايد تا محبوب حق باشد
« إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ »
« 1 » . چهاردهم : ترك شبهات كه موجب وقوع در محرماتست و گفته‌اند « هر كه ادبى را ترك كند از سنتى محروم مىشود و هر كه سنتى را ترك كند از فريضه محروم مىشود » . پانزدهم : در مالا يعنى خوض نكردن كه موجب قسوت و خسرانست و فى الحديث « من طلب ما لا يعنيه فانه ما يعنيه » و اگر از روى غفلت صادر شود ، بعد از تنبيه ، تدارك نمايد به استغفار و انابت
« إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ وَ إِخْوانُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِي الغَيِّ ثُمَّ لا يُقْصِرُونَ »
« 2 » . و تا ترك مجالست بطالين و مغتابين و آنهايى كه سخنان پراكنده گويند و روز مىگذرانند نكند ، از مالا يعنى خلاص نشود ، چه ، هيچ چيز مثل اين نيست در ايجاب قسوت و غفلت و تضييع وقت . شانزدهم : كم خوردن و كم خفتن و كم گفتن را شعار خود ساختن كه
هامش
( 1 ) - البقرة / 222 . ( 2 ) - اعراف / 201 .