فصل چهارم ( در رجاء )
قال اللّه سبحانه و تعالى : انّ الذين آمنوا و الّذين هاجروا و جاهدوا في سبيل اللّه أولئك يرجون رحمة اللّه 2 : 218 . هرگاه مطلوبى متوقع باشد كه در زمان استقبال حاصل خواهد شد و طالب را ظن باشد به تحصيل اسباب آن مطلوب ، فرحى كه از تصور حصول آميخته با توقّع حصول در باطن او حادث شود رجا خوانند . و اگر داند و متيقن باشد كه اسباب ساخته است و متوقّع واجب الوقوع است در مستقبل ، آن را انتظار مطلوب خوانند ، و هر آينه فرح در آن صورت زيادت باشد . و اگر ساختگى اسباب حصول معلوم و مظنون نباشد ، آن را تمنّى خوانند . و اگر تعّذر حصول اسباب معلوم و مظنون نباشد و توقّع حصول باقى ، آن رجاء از باب غرور و حماقت باشد . و خوف و رجا متقابلانند ، و در سلوك رجا مشتمل بر فوائد
هامش
( 1 ) بقره - 218 .
( 2 ) - ن و گ : به حصول .