فصل اول ( در ايمان )
قال اللّه تعالى : « الذين آمنوا و لم يلبسوا إيمانهم بظلم أولئك لهم الأمن و هم مهتدون . » 6 : 82 ايمان در لغت تصديق باشد ، يعنى باور داشتن . و در عرف اهل تحقيق ، تصديقى خاص باشد ، و آن تصديق بود به آنچه علم قطعى به آن حاصل است و پيغمبر ( عليه السلام ) فرموده است ، و معرفت پيغمبر منفك نباشد از معرفت پروردگار قادر عالم حىّ مدرك سميع بصير مريد متكلّم ، كه پيغمبران را فرستاده است ، و قرآن به محمد مصطفى ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرستاده ، و احكام فرائض و سنن و حلال و حرام بر وجهى كه همهء امت را بر آن اجماع باشد بيان فرموده است . پس ايمان مشتمل بر اين امور باشد ، و اين قدر قابل زياده و نقصان نباشد ، چه اگر كمتر از اين باشد ايمان نباشد ، و اگر زيادت از اين باشد آن زيادت كمال ايمان بود مقارن ايمان و نشان باور
هامش
( 1 ) انعام - 82 .
( 2 ) - ن : و آن تصديق به آنچه علم قطعى حاصل بود كه كتاب به پيغمبر عليه السلام آمده است .
( 3 ) - گ : قرآن را .