و بر حسب "
وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ
" كرده ايشان بديشان بازگشت و بجزاى "
وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ *
" گرفتار گشتند .
با شير و پلنگ هر كه آويز كند * آن به كه زتير فقر پرهيز كند
اين همت مردان تو چو سوهان مىدان * گر خود نبرد برنده را تيز كند
"
يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
" .
هر كه در سر چراغ دين افروخت * سبلت بف كنانش پاك بسوخت
( 175 ) اى عزيز امروز كورى را شعار خود كردن و در خوابگاه غرور خوابيدن و عمل بر مجاز صرف كردن و مقامى ورزيدن نه بس كاريست ، فردا "
فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ
" واتو گويد كه در چه كار بوده .