نم يم ( خلاصه قرآن در اسلام ) ( به ضميمه رسائلى در قرآن : شعرانى ، طباطبائى ، آملى ) ( فارسى ) — صفحة 67

النَّاسُ وَالْحِجارَةُ اعِدَّتْ لِلْكافِرينَ « 1 » . اگر شما در آنچه كه ما بر بنده خود نازل كرديم « يعنى قرآن » شك داريد « يعنى باور نداريد كه اين قرآن از ناحيه خداوند است » پس شما هم مانند يك سوره‌اى از سور قرآن را بياوريد ، و از همه مردم « براى آوردن يك سوره » غير از خداوند كمك بگيريد اگر درست مىگوييد . پس اگر نتوانستيد كه يقيناً نمىتوانيد در اين صورت بپرهيزيد از آتشى كه مردم آن را افروخته‌اند و سنگها براى كفار آماده شده‌اند . در جاى ديگر مىفرمايد : وَمَا كانَ هذا الْقُرآنُ ان يُفتَرى مِن دُونِ اللَّهِ وَلَكِن تَصْديقَ الَّذى بَيْنَ يَدَيْه وَ تَفْصيلَ الكِتبَ لارَيبَ فيه مِن رَبِّ العالَمين - ام يَقُولُونَ افتَرئهُ قُلْ فَأتوا بِسُورَةٍ مِن مِثْلِهِ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِن دُونِ اللّهِ ان كُنتُم صدِقين « 2 » اين قرآن از ناحيه غيرخدا بافته نشده است بلكه تصديق‌كننده آنچه كه پيش روى خودش هست « يعنى كُتُب آسمانى ديگر » مىباشد . و كتاب تفصيل « جداكننده حق و باطل » كه در او شك نيست و از ناحيه پروردگار دو عالم است . آيا مىگويند « پيامبر » از ناحيه خودش آيات اين كتاب را به هم پيوسته است . بگو شما هم يك سوره‌اى همانند يكى از سورهاى قرآن بياوريد . و از هر كه مىتوانيد غير از خدا كمك بگيريد ، اگر راست مىگوييد . همچنين مىفرمايد :