سخنى در باره حكم روزه روز عاشورا
در باره حكم روزه روز عاشورا ، گزارشهاى مختلفى وجود دارد : شمارى از احاديث اهل بيت عليهم السلام بر استحباب روزه اين روز ، دلالت دارند و شمارى ديگر ، از آن ، نهى كردهاند ؛ زيرا بنى اميّه براى ابراز شادى و تبرّك ، اين روز را روزه گرفتهاند و از آن جا كه روزه گرفتن در اين روز ، تشبّه به آنهاست ، آن را مذموم دانستهاند .
گفتنى است كه در منابع اهل سنّت نيز احاديثى وجود دارند كه بر استحباب روزه اين روز ، دلالت دارند و فقهاى اهل سنّت ، بر اساس آنها ، به استحباب آن ، فتوا دادهاند ؛ امّا آراى فقهاى اماميّه در باره حكم روزه روز عاشورا ، با عنايت به احاديثى كه بِدانها اشاره شد ، بدين شرح است :
1 . استحباب ، مطلقاً ( يعنى بدون هيچ قيد و شرطى ) ؛
2 . استحباب ، در صورتى كه روزهدار به قصد ابراز حزن بر مصيبت اهل بيت عليهم السلام ، اين روز را روزه بگيرد ؛
3 . كراهت ؛
4 . حُرمت ( حرام بودن ) .
نكته قابل توجّه ، اين است كه دليلى وجود ندارد كه اثبات كند يكى از آداب عزادارى براى سيّد الشهدا عليه السلام در روز عاشورا ، روزهدارى است .
بنا بر اين ، تنها چيزى كه مىتوان آن را به عنوان ادب عزادارى مطرح كرد ، امساك