نرساندن به امام حسين عليه السلام به طور غير مستقيم در اين فاجعه اثرگذار بودند ، نيز به گونهاى گرفتار عقوبتهاى دنيوى شدند . برخى از آنها توبه كردند و « نهضت توّابين » را پديد آوردند و در اين راه ، كشته شدند و شمار ديگرى ، گرفتار حكومت مستبدّ حَجّاج بن يوسف گرديدند ؛ همان حكومتى كه امام على عليه السلام آن را براى مردمى كه از يارى كردن ايشان امتناع مىكردند ، پيشگويى كرده بود . در نهجالبلاغه آمده كه امام عليه السلام خطاب به آنها فرمود :
أما وَاللَّهِ لَيُسَلَّطَنَّ عَلَيكُم غُلامُ ثَقيفٍ الذَّيّالُ المَيّالُ ، يَأكُلُ خَضِرَتَكُم ، وَ يُذيبُ شَحمَتَكُم ، إيهٍ أبا وَذحَةَ « 1 » .
به خداوند سوگند كه جوانى ثَقَفى ( حَجّاج ) بر شما تسلّط خواهد يافت ؛ متكبّر و منحرفى كه سبزههاى ( دارايىهاى ) شما را مىخورد ، و پيههايتان را آب مىكند ! بس كن ، ابو وَذحه « 2 » .
آرى ! مردمى كه از يارى رساندن به كسانى چون امام على ، امام حسن و امام حسين عليهم السلام امتناع ورزند ، سزاوار سلطه يافتن حَجّاج بن يوسف بر خويشاند .
در سال 75 هجرى ، يعنى چهارده سال پس از فاجعه كربلا ، اين پيشگويى امام على عليه السلام تحقّق يافت . حَجّاج ، در طول حكومتش ، صد و بيست هزار نفر را كُشت « 3 » و هشتاد هزار نفر را - كه سى هزار نفر از آنها زن بودند - به زندان انداخت . « 4 »
5 . سختترين كيفرها در آخرت
احاديث مربوط به شدّت كيفر ( مجازاتِ ) قاتلان امام حسين عليه السلام و ياران ايشان ،
هامش
( 1 ) نهج البلاغة : خطبه 116 .
( 2 ) وَذحَه : جُعَل ؛ سِرگينْچرخان . ابو وَذحه ، كُنيهاى است كه بعدها ، حَجّاج ، به آن ، شهرت يافت و اشاره است به داستان حَجّاج و وَذْحه كه روزى ، وى نشسته بود و وذحهاى با زحمت ، پِشكِلى را مىغلتانْد و به جانب او مىآمد . حَجّاج گفت : اين ، سوسكى از سوسكهاى شيطان است .
( 3 ) سنن الترمذى : ج 4 ص 499 ش 2220 ، تهذيب التهذيب : ج 1 ص 510 .
( 4 ) تاريخ دمشق : ج 12 ص 185 ، تاريخ الإسلام : ج 6 ص 323 .