439 . تاريخ دمشق - به نقل از مُسلم بن رِباح ، غلام آزاد شده على بن ابى طالب عليه السلام - : روز شهادت حسين بن على عليه السلام ، با او بودم . تيرهايى به صورتش اصابت كرده بود . به من فرمود : « اى مُسلم ! دستت را زير خونها بگير » .
گرفتم . چون [ دستهايم از خون ] پُر شدند ، فرمود : « آنها را در دستم بريز » .
آنها را در دستش ريختم . آنها را به سوى آسمان پاشيد و گفت : « خدايا ! خون فرزند دختر پيامبرت را بستان » .
قطرهاى از آن خون ، بر زمين نريخت . « 1 »
9 / 9 اصابت تيرى به سينه امام عليه السلام
440 . مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى : حسين عليه السلام كه بر اثر نبرد ، كمتوان شده بود ، ايستاد و به استراحت پرداخت . همان هنگام كه ايستاده بود ، سنگى آمد و به پيشانىاش خورد . خون از پيشانىاش ، سرازير شد . پارچهاى را گرفت تا خون از پيشانىاش پاك كند كه تيرى با پيكانِ سه شاخه آهنين و مسموم آمد و در قلبش نشست . « 2 »
هامش
( 1 )
كُنتُ مَعَ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام يَومَ قُتِلَ ، فَرُمِيَ في وَجهِهِ بِنُشّابَةٍ ، فَقالَ لي : يا مُسلِمُ ، أدنِ يَدَيكَ مِنَ الدَّمِ ، فَأَدنَيتُهُما ، فَلَمَّا امتَلَأَتا قالَ : اسكُبهُ في يَدي ، فَسَكَبتُهُ في يَدِهِ ، فَنَفَحَ بِهِما إلَى السَّماءِ ، وقالَ :
اللَّهُمَّ اطلُب بِدَمِ ابنِ بِنتِ نَبِيِّكَ . قالَ مُسلِمٌ : فَما وَقَعَ مِنهُ إلَى الأَرضِ قَطرَةٌ 442
( تاريخ دمشق : ج 14 ص 223 ، كفاية الطالب : ص 431 ) .
( 2 ) در صورت درستى اين بخش از گزارش ، مقصود ، اصابت تير به ناحيه قلب است ، نه خودِ قلب ، چنان كه در گزارش ابن شهرآشوب در المناقب ( ج 4 ص 111 ) ، محلّ اصابت ، سينه امام عليه السلام ذكر شده است . بديهى است كه اگر قلب ايشان مورد اصابت قرار مىگرفت ، فرصتى براى اقدامات بعدى - كه در گزارش آمده - ، وجود نداشت .