شد و ديگر برادران ، عهدهدار حكومت شهرهاى اصفهان و كرمان و شيراز شدند . شاه شجاع اين توافق را رعايت نكرد و به همين دليل ، در دوران طولانى سلطنتش از سال 759 ه . ق تا 786 ه . ق ، مدام درگير جنگ با برادران و همسايگانش بهويژه جلايريان براى تصرف تبريز بود . « 1 » وى در سال 770 ه . ق با القاهر بالله محمد بن ابىبكر ، خليفه اسمى عباسى در قاهره بيعت كرد . « 2 »
از ميان حاكمان آل مظفر ، شاه شجاع ( 759 - 765 ه . ق ) به دليل اقداماتى كه در مكه انجام داد ، در حافظه تاريخ آن سرزمين مقدس باقى مانده است . از كارهاى خير او ، ساختن كاروانسرايى در مكه و وقف كتابهايى براى آن بود . « 3 » البته شاه شجاع اين اقدام را خودش انجام نداد ، بلكه وى غياثالدين محمد بن اسحاق شيرازى را كه از انديشمندان بود و در دانش طب نيز مهارت داشت ، براى بناى كاروانسرا تعيين كرد . محمد را به سبب خلق نيكويش ستوده و مدت اقامتش در مكه را حدود سى سال نوشتهاند . « 4 »
تقىالدين فاسى درباره رباط ساخته شده به دستور شاه شجاع چنين مىنويسد :
ومنها رباط السلطان شاه شجاع صاحب بلاد فارس قبالة باب الصفا و يقال له رباط الشيخ غياث الدين الابرقوهي الطبيب لتوليه امره و عمارته و له فيه سعي مشكور عظم الله له فيه الاجر و تاريخه سنة احدي و سبعين و سبع مائة و هو وقف على الاعاجم من بلاد فارس المجردين المتقين دون الهنود . « 5 »
از اين عبارات تقىالدين فاسى معلوم مىشود مولانا غياثالدين ، مأمور شاه
هامش
( 1 ) . تواريخ شيخ اويس ، ص 246 .
( 2 ) . حبيب السير ، ج 3 ، ص 303 .
( 3 ) . العقد الثمين ، ج 5 ، صص 3 و 4 ؛ تاريخ آل مظفر ، ص 96 .
( 4 ) . العقد الثمين ، ج 1 ، صص 409 و 410 .
( 5 ) . شفاء الغرام ، ج 1 ، ص 333 .