36 جنگ حنين
شيوهء پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اين بود كه وقتى نقطهاى را فتح مىكرد تا لحظهاى كه خود وى در آنجا تشريف داشت ، شخصاً به كارهاى سياسى منطقه و امور مذهبى مردم رسيدگى مىنمود ، و هر موقع آنجا را ترك مىگفت ، افراد شايستهاى را براى مناصب گوناگونى تعيين مىفرمود ، زيرا مردم چنين مرز و بوم كه با نظام كهنه و برچيده شده آشنا بودند ، اطلاعاتى از نظام نوين كه جايگزين آن شده بود ، نداشتند . از طرفى آئين اسلام يك نظام اجتماعى و اخلاقى و سياسى و دينى است كه قوانين آن از سرچشمهء زلال وحى گرفته مىشود ، و آشنا ساختن مردم با اين اصول ، و اجراى آن در ميان آنها ، به افراد زبده و پخته و تعليمديده نياز دارد كه با درايت كامل ، مردم را به اصول صحيح اسلام آشنا سازند ، و سياست اسلام را در ميان مردم اجرا كنند .
وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم گرفت مكه را به قصد سرزمين تيرههاى « هوازن » و « ثقيف » ترك
گويد ، معاذ بن جبل را به عنوان معلم دين براى تعليم و ارشاد مردم ، گمارد و حكومت و ادارهء امور شهر و امامت در مسجد را به « عُتّاب بن اسَيد » كه مرد باكفايتى بود ، سپرد . و خود پيامبر صلى الله عليه و آله پس از پانزده روز اقامت در مكه ، رهسپار سرزمين تيرهء هوازن گرديد . « 1 »
هامش
( 1 ) . « طبقات كبرى » ، ج 2 / 137 .