زيارت ندارد . به خدايى كه جان من در دست او است اگر از ورود محمد صلى الله عليه و آله جلوگيرى كنيد ، من با تمام قبيلهام ، كه عموماً تيراندازان عربند بر سر شما مىريزم و ريشهء شما را قطع مىكنم .
سخن « حُليس » بر قريش گران آمد و از مخالفت او ترسيده ، در انديشه و فكر فرو رفتند ، و به او گفتند : آرام باش ، ما خود راهى انتخاب مىكنيم ، كه مورد رضايت تو باشد .
بالأخره در مرحلهء چهارم ، « عروة بن مسعود ثقفى » را كه به عقل و درايت ، و خيرخواهى او اطمينان داشتند ، به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله روانه كردند . او در آغاز كار نمايندگى قريش را نمىپذيرفت ، زيرا مىديد كه با نمايندگان سابق چگونه معامله شد . ولى قريش به او اطمينان دادند كه مقام و موقعيت او در نظر آنها مسلم است و او را متهم به خيانت نخواهند كرد .
فرزند « مسعود » ، بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شد و چنين گفت : اى محمد ! دستههاى مختلفى دور خويش گرد آوردهاى ، اكنون تصميم گرفتهاى به زادگاه خود ( مكه ) حمله كنى ، ولى قريش با تمام قدرت از پيشروى تو ممانعت خواهند كرد ، و نخواهند گذاشت تو وارد مكه شوى . اما من از آن مىترسم كه اين دستهها فردا تو را رها كنند ، و از گرد تو پراكنده شوند .
هنگامى كه سخن او به اينجا رسيد ، « ابو بكر » بالاى سر پيامبر صلى الله عليه و آله ايستاده بود ، رو به او كرد و گفت : اشتباه مىكنى ، هرگز ياران پيامبر صلى الله عليه و آله دست از او برنخواهند داشت . عروه ، به صورت يك ديپلمات ورزيده ، كه هدف او تضعيف روحيهء محمد صلى الله عليه و آله و يارانش بود ، سخن مىگفت و سخنان او سرانجام پايان پذيرفت .
فرزند مسعود براى تحقير مقام پيامبر صلى الله عليه و آله ، موقع مذاكره دست به ريش پيامبر صلى الله عليه و آله مىبرد و سخن مىگفت .
« مغيرة بن شعبه » ، مرتب روى دست او مىزد و مىگفت : ادب و احترام را در نظر بگير ، و به ساحت پيامبر صلى الله عليه و آله جسارت مكن . « عروة بن مسعود » از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد اين كيست ؟ ( گويا كسانى كه دور پيامبر صلى الله عليه و آله بودند ، چهرههاى خود را پوشانيده بودند ) . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : اين برادرزادهء تو مغيره ، فرزند شعبه است . عروه ناراحت شده گفت : اى حيلهگر من ديروز آبروى تو را خريدم . تو چندى پيش از
فرازهايى از تاريخ پيامبر اسلام ( فارسى ) — صفحة 364
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٦٤