پدر بزرگوار
محمد بن قاسم بن حمزة بن امام موسى كاظم ( ع ) ، از راويان احاديث « 1 » و از سادات جليلالقدر و از بزرگان موسوى در عصر خود بود . او ملقب به « اعرابى » است . « 2 » بدان سبب او را به اين لقب خواندهاند كه در باديه ، تولد يافت و با اعراب ، زندگى نمود و با آنها ، معاشرت داشت . « 3 » وى از جمله كسانى است كه از حكيمه خاتون ( عليهاالسلام ) روايت نقل نموده است .
علامه نسّابه ضامن بن شدقم ، از اعلام قرن يازدهم هجرى ، درباره وى مىنويسد : « كان فى نَهاية الكرم و السَخا و المروّة و الشّهامة و الفراسة و الشجاعة » « 4 » ؛ « او در نهايت كرم ، بخشندگى ، مردانگى ، شهامت ، بردبارى و شجاعت بود » .
علماى انساب ، تعداد فرزندانِ معقّب ( نسلدار ) سيد محمد اعرابى را شش تن ، برشمردهاند كه همه آنان ، از بزرگان سادات موسوى و مشاهير خاندان امام موسى كاظم ( ع ) ، بهشمار مىآيند . از آنجايى كه بيشتر اين بزرگان و فرزندان آنان ، در خراسان ، طبرستان ، هرات و آمل ، مىزيستهاند ، به شرح حال آنان و فرزندان و نوادگان آنها ، اشاره مىشود .
هامش
( 1 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 463 ؛ دلائل الامامه ، ص 499 .
( 2 ) . الشجرة المباركه ، ص 109 .
( 3 ) . مزارات شيروان ، ص 147 .
( 4 ) . تحفة الازهار ، ج 3 ، ص 323 .