پادشاهان سامانى ، در خراسان بود و با كُتّاب و وزراى آنان معاشرت داشت . گفتنى است كه از او ، اشعارى به يادگار مانده است . « بديع الزمان همدانى » نيز در وصف او ، سرودهاى دارد كه به شرح ذيل است :
اناضى اعتقادى لك * سبى رافضى فى ولائك
فان اشتغلت بها ولاء * فلست أغفل عن اولئك
ابن الفواطم والعواتك * والارائك و الترائك
اناحائك ان لم اكن * عبداً لعبدك و ابن حائك
« ابوالفتح بستى » نيز درباره سيد محمد بن موسى ، چنين مىسرايد :
انا للسيّد الشريف غلام * حيث ما كان فليبلغ سلامى
و اذا كنت للشريف غلاماً * فأنا الحرّ و الزمان غلامي « 1 »
« عبدالرزاق كمونه » ، او را از نقباى اشراف طوس ، ياد مىكند . « 2 » بر اين اساس ، برخى از پژوهشگران ، قبر وى را « كاخك » گناباد مىدانند كه به اشتباه ، به محمد بن موسى بن جعفر ( ع ) و برادر امام رضا ( ع ) ، مشهور است . « 3 »
هامش
( 1 ) . عمدة الطالب ، ص 280 ؛ النفحة العنبريه ، ص 94 ؛ الفصول الفخريه ، ص 166 .
( 2 ) . موارد الاتحاف فى نقباء الاشراف ، ج 2 ، ص 27 .
( 3 ) . على بن حمزه ، ص 85 .