محمد بن عثمان ، همچون پدرش ، مورد اعتماد و مقرّب نزد امام غايب بودند . از شيخ طوسى نقل شده است [ 2 ] كه وى نزد امام دوازدهم ، مقامى بزرگ داشته است و شيعه بر عدالت ، تقوا و امانت او اتفاق نظر داشتند . « 1 »
ابوعلى احمدبن اسحاق نقل مىكند از امام عسكرى ( ع ) پرسيدم : « احكام دين را از چه شخصى بگيرم و گفته چه كسى را بپذيرم ؟ » آن امام در پاسخ چنين گفت : « عثمان بن سعيد و پسرش ، هر دو موثق هستند هر چه آنها به تو برسانند ، از من مىرسانند و آنچه به تو بگويند از جانب من مىگويند . پس از آنها بشنو و اطاعت كن ؛ زيرا آنها موثق و امين هستند » . « 2 »
محمدبن عثمان ، به رغم مخالفتهايى كه از طرف مدعيان دروغين نيابت با وى صورت مىگرفت و با وجود فشارهايى كه از طرف حكام و خلفاى آن دوران اعمال مىشد ؛ توانست منصب نيابت ولى عصر ( عج ) را در امور محوّله به او ، به نحو احسن انجام دهد و نگذاشت غاليان با ترفندهاى دروغين خود ، شيعيان را متوجه خود سازند و نيابت او را متزلزل كنند . از اين رو دوستداران ائمه ( عليهم السلام ) هيچگاه درباره نيابت و وثاقت ايشان ، دچار شك و ترديد نگشتند .
هامش
( 1 ) . سيره پيشوايان ، مهدى پيشوايى ، ص 678 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 51 ، ص 248 .