ترديد در وكالت
به روايت شيخ طوسى ، محمد بن على بن بلال ، از جمله مخالفان سفارت ابوجعفر محمد بن عثمان عمروى بود . از آنجايىكه اموال زيادى از امام يازدهم ، در اختيار او بود و از وكلاى اصلى بغداد ، بهشمار مىآمد و با امام دهم و يازدهم ( عليهماالسلام ) ، روابط نزديكى داشت ، پس از فوت امام عسكرى ( ع ) ، ترديد در او راه يافت و سفارت ابوجعفر را انكار كرد و مدعى شد كه خودش ، وكيل امام زمان ( عج ) است . وى ، وجوهات امام را نزد خود نگاه داشت و آنها را به ابوجعفر ، ارائه نكرد . ادعاى بلالى ، موجب انشعابى جدى ، ميان اماميه شد ؛ زيرا بخش درخور ملاحظهاى از اماميه ، همچون برادرش ، ابوطيب و ابن حرز ، ادعاى او را پذيرفتند و از وى ، پيروى كردند . « 1 » اما شيخ طوسى ، تاريخ اين انشعاب و زمان ادعاى بلالى را معين نمىكند .
امكان دارد كه ادعاى بلالى ، تنها چند سال پس از رحلت نخستين سفير ، دوام داشته باشد . در اين زمان ، سفارت راستين امام درباره ابوجعفر ، تثبيت شده بود . شيخ طوسى روايت مىكند كه ابوجعفر ، ملاقاتى پنهانى را بين امام دوازدهم و بلالى ، ترتيب داده بود ؛ تا به وى ثابت شود كه از جانب امام ، عمل مىكند .
هامش
( 1 ) . اختيار معرفة الرجال ، ج 2 ، ص 846 .