كاشفالغطاء ( متوفاى 1253 ه . ق ) آموخت . او آثارى در فقه و اصول پديد آورده كه مهمترين آنها « البرهان القاطع فى شرح المختصر النافع » است .
سيد ابراهيم ( 1248 - 1319 ه . ق ) فرزند سيدحسين ، اديب و شاعر نامى آل بحرالعلوم بود . فقه ، اصول ، كلام و ادب و شعر را از پدرش آموخت . ايشان در بيست سالگى به ادبيات و شعر روى آورد و از شاعران پرآوازه عراق شد . شاعران نامدارى چون شيخ على اشرفى ، شيخ محمدرضا شبيبى ، شيخ عبدالمحسن كاظمى ، شيخ محمد سماوى و شيخ عبدالحسين خياط ، نزد او تربيت شده يا از محضر او بهره بردهاند .
سيد محمد ( 1261 - 1326 ه . ق ) فرزند سيد محمدتقى در نجف چشم به جهان گشود . فقه را نزد عمويش سيد على ، شيخ راضى و سيد حسين ترك كوه كمرى و اصول را نزد ميرزاعبدالرحيم نهاوندى و فلسفه را نزد حكيم الهى ، ميرزا محمدباقر نجفى ( متوفاى 1290 ه . ق ) آموخت . ايشان پس از درگذشت عمويش سيد على ، در سطوح عالى به تدريس پرداخت و سرانجام رياست حوزه نجف را به دست گرفت و مرجع تقليد مردم گرديد . وى كتابخانه بزرگى بنياد نهاد كه به گفته محسن امين ، از نظر كتب فقهى و اصولى و روايى ،
ابراهيم غمر ( نواده امام حسن مجتبى ع و جد سادات طباطبايى ) ( فارسى ) — صفحة 67
مساهمون: محمود سامانى
ص٦٧