سيدحسين بحرالعلوم ( 1221 - 1306 ه . ق ) ، فرزند سيد محمدرضا ، در نجف زاده شد و در همان شهر پرورش يافت و مراحل علمى را پيمود . ايشان فقه و اصول و كلام را نزد بزرگانى چون شريفالعلماى مازندرانى ، شيخ حسن كاشفالغطاء و شيخ محمدحسن نجفى معروف به صاحب جواهر آموخت . بيشترين شهرت سيد حسين ، در شعر و ادب است ؛ تا آنجا كه او را در اين فن ، همتاى سيدرضى ( 404 ه . ق ) دانستهاند .
سيد محمدتقى ( 1219 - 1289 ه . ق ) فرزند سيد محمدرضا ، از فقيهان بنام آل بحرالعلوم بود و در نجف پا به جهان نهاد . ايشان نزد پدر مقدمات علوم را فرا گرفت و سپس فقه و اصول را نزد عالمان روزگارش ، مانند شيخ محمدحسن نويسنده جواهر الكلام فرا گرفت ؛ اما پس از آن به كشاورزى پرداخت . با اين همه موقعيت علمىاش به حدى بود كه پس از مرگ پدر ، به رهبرى دينى و اجتماعى عراق دست يافت .
سيد على ( 1224 - 1298 ه . ق ) فرزند سيد محمدرضا ، از عالمان و فقيهان و اديبان بزرگ آل بحرالعلوم بود . وى در نجف اشرف زاده شد و در همان شهر درگذشت . سطوح و خارج اصول را نزد ملا مقصودعلىكاظمى و فقه را نزد شيخ محمدحسن نجفى نويسنده جواهر الكلام و شيخعلى ، فرزند شيخ جعفر
ابراهيم غمر ( نواده امام حسن مجتبى ع و جد سادات طباطبايى ) ( فارسى ) — صفحة 66
مساهمون: محمود سامانى
ص٦٦