سيد محمدحجت استفادهاى شايان مىنمود و از شاگردان برجسته ايشان به شمار مىآمد و پس از مهاجرت به عراق نيز ، از شاگردان ممتاز آيتالله العظمى ميرزا محمدحسن شيرازى بود و از ايشان اجازه اجتهاد و روايت داشت .
مرحوم سيدالاعلام ، حاج سيد احمد قاضى طباطبايى نيز عابدى عالم و زاهدى كامل بود كه در تبريز سكونت داشت و با كنارهگيرى از اجتماع ، گوشه منزل خود به انزوا ، تزكيه نفس و تهذيب روح و اخلاق خويش پرداخت .
سيد محمدحسين طباطبايى ، مشهور به علامه طباطبايى ( 1281 - 1360 ه . ش ) ، مفسر ، فليسوف ، متكلم ، اصولى ، فقيه ، عارف و اسلامشناس بزرگ ، تأثيرگذارترين عالِم شيعه در فضاى فكرى و مذهبى ايران در سده چهارده هجرى قمرى بود . او نويسنده « تفسيرالميزان » ، و كتابهاى فلسفى « بداية الحكمة » و « نهاية الحكمة » ، و كتاب مشهور « اصول فلسفه و روش رئاليسم » است . شاگردان ايشان همچون مطهرى ، جوادى آملى ، مصباح يزدى و بهشتى را مىتوان از مؤثرترين و معروفترين روحانيان شيعه ايران ، در چهار دهه پايانى قرن چهارده دانست . نشستهاى علمى او با « هانرى كربن » فيلسوف و شيعهشناس فرانسوى ، زمينهساز معرفى تشيع به اروپاييان شد .
ابراهيم غمر ( نواده امام حسن مجتبى ع و جد سادات طباطبايى ) ( فارسى ) — صفحة 107
مساهمون: محمود سامانى
ص١٠٧