محمد نوشته است :
نسب او با چند واسطه به حضرت مالك اشتر منتهى مىشود كه عبارتاند از : « محمد بن شمس الدّين بن عايد ابن نظامالدّين بن قاسم بن انس بن مالك اشتر نخعى » .
سپس وى چنين مىنويسد :
قاسم بن انس بن مالك ( رضى الله عنه ) در زمان هشام بن عبدالمك اموى به جرم ذكر احاديث درباره فضايل اميرالمؤمنين ( ع ) و جانبدارى از حقوق پايمال شده عترت رسول الله ( ص ) و دفاع از حريم ولايت در شهر حله توسط دژخيمان حكومتى به شهادت مىرسد . فرزندِ او نظامالدين به همراه دو برادر خود به اسامى حسام الدين و ابراهيم به ناحيه لار طالقانِ ايران مهاجرت مىكند و در آنجا به نقل احاديث اهل بيت ( عليهم السلام ) مىپردازند .
محمد بن شمس الدين ، فرزندى داشته ، به نام ابراهيم كه از حاميان پرشور و مدافعان سلحشور خاندان ائمه ( عليهم السلام ) بوده است . ابراهيم بن محمد بن شمس الدين ، هنگام تشريف فرمايى امامزاده اسماعيل بن فضلِ مدفون در محلات به جانبدارى او قيام مىكند و سپس توسط گروهى مزدور به نام رشيديان به شهادت نايل مىآيد . مدت ميزبانى ابراهيم بن محمد از امامزاده اسماعيل را ، هفت سال نگاشتهاند . « 1 »
هامش
( 1 ) . مزارات استان مركزى ، محمد مهدى فقيه بحرالعلوم ، ج 1 ، ص 162 به نقل از افتخار آفرينان استان مركزى ، داود نعيمى ، ج 1 ، صص 330 - 332 .