قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَأْفِكَنا عَنْ آلِهَتِنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 22 ) قالَ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَ أُبَلِّغُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ ( 23 )
ترجمه
( 46 / 23 - 15 )
به انسان توصيه نموديم كه به پدر و مادرش نيكويى بنمايد مادرش وى را بكراهت حمل كرد و وضع حمل نمود او را بكراهت ( و سختى ) و حمل او و از شير باز گرفتن او سى ماهست تا وقتى كه برسد بكمال قوّت خود و بچهل سالگى رسيد گفت پروردگارا به من الهام نما كه شكر كنم ترا كه نعمت بخشيدى به من و بر پدر و مادر من و اينكه عمل شايسته نمايم كه موجب رضا و پسند تو باشد و اصلاح كن مرا در ذرّيّه من ( يعنى اولاد صالح به من عطاء نما ) و محققا من بازگشت نمودم بسوى تو و بحقيقت من از مسلمانانم ( 15 )
اين گروه كسانى مىباشند كه از آنان قبول ميكنيم بهتر از آنچه را كه عمل كردهاند و از گناهان آنها درميگذريم ( و آنها ) از اصحاب بهشت باشند و اين وعده وعده صدق است كه به آنها در دنيا وعده داده ميشد ( 16 )
و آن كسى كه به پدر و مادرش گفت ( اف ) بر شما آيا وعده ميدهيد مرا كه ( از كفر خارج شوم و ايمان آورم ) محققا قرنهايى گذشته ( و قيامت نيامده ) و پدر و مادر به خدا استغاثه مىكنند ( و بوى ) گويند واى بر تو ايمان آور وعده خدا حقّ است ( در پاسخ ) مىگويد نيست اين مگر افسانه پيشينيان ( 17 )
اين گروه ( از مردم ) كسانى مىباشند كه محقق شده بر آنها كلمه عذاب و در زمره اممى مىباشند كه پيش از آنها بودند از جنّ و انس و بدرستى كه آنان زيانكارانند ( 18 )
و براى تمام اينها درجاتى است از آنچه عمل كردهاند تا اينكه خداوند ( بهر كسى جزاى ) عملش را تمام بدهد و آنها ستم گرديده نشوند ( 19 )
و ياد كن روزى را كه