فايدهء ششم ، عدم اعتماد بر كتب فقهى در جرح و تعديلها .
فايدهء هفتم ، اعتبار روايات راويان فطحىمذهب و ديگر مذاهب فاسد از شيعه به شرط وثاقت .
فايدهء هشتم ، توجيهات تكرار نام راوى در رجال شيخ طوسى در ابواب اصحاب ائمه و باب من لم يرو عنهم .
فايدهء نهم ، توثيق راوى در اصحاب يكى از ائمه در رجال شيخ طوسى و عدم توثيق يا تضعيف همو در ضمن اصحاب امام ديگر .
فايدهء دهم ، نقش ضبط اسامى در تمييز راويان و شناخت دقيق ايشان .
فايدهء يازدهم ، برخى از ائمه جرح و تعديل از شيعيان .
فايدهء دوازدهم ، تفسير برخى از الفاظ مدح و ذم كه در مقباس الهدايه بحث نشده است . دستههاى راويانى كه در منابع رجالى بهصورت جمعى از ايشان نام برده شده است ، مانند : اركان ، زهاد ثمانيه ، فقهاء و . . .
فايدهء سيزدهم ، حكم اعتماد بر تصحيح ديگران .
فايدهء چهاردهم ، تاريخ تقسيم احاديث به چهار نوع صحيح و موثق و حسن و ضعيف .
فايدهء پانزدهم ، تمييز مشتركات و ضوابط آن .
فايدهء شانزدهم ، عدم اعتماد در حكم به اتحاد اشخاص بر وحدت نام ، يا نام پدر يا جد ، يا لقب ، يا كنيه به تنهايى .
فايدهء هفدهم ، اعتبار كتب تاريخ و رجال غير امامىمذهبان در جرح و تعديل .
فايدهء هجدهم ، اعتبار تصحيح حديث در كتابهاى فقهى و عدم اعتبار آن .
فايدهء نوزدهم ، معناى تعبير « ثقه » و شيوه منابع رجالى قدما در جرح و تعديل راويان .
فايدهء بيستم ، حجيت روايات راويان ثقهء فاسدعقيده و ادلّه عدم عدالت ايشان .
فايدهء بيست و يكم ، شناخت مبانى محدثان قديم قم در جرح راويان .
فايدهء بيست و دوم ، توثيقات شيخ مفيد در رسالهء عدديه و ارشاد .
فايدهء بيست و سوم ، ضوابط حكم به سقوط راوى از سند روايت .
فايدهء بيست و چهارم ، يازده قرينه كه براساس مبانى مؤلف دلالت بر وثاقت راوى مىكند .
فايدهء بيست و پنجم ، عدم صحت نسبت غلو به برخى راويان .
فايدهء بيست و ششم ، عدم حضور معاصرين امام حسين عليه السلام در كربلا مانع از
آشنايى با كتب رجالى شيعه ( فارسى ) — صفحة 220
مساهمون: محمد كاظم رحمان ستايش
ص٢٢٠