تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 547

مساهمون:

ص٥٤٧
به كشته شدن حسين بن على عليه السلام در آينده ، كافر شده‌اند ؛ به خدا سوگند كه حسين بن على عليه السلام كشته شد و كسانى كه بهتر از حسين بن على عليه السلام بودند ، يعنى اميرالمؤمنين و حسن بن على عليه السلام كشته شدند ؛ و احدى از ما نيست ، مگر آن كه كشته مىشود و به خدا سوگند من ( نيز ) با سمّ كشته مىشوم ، آن هم با توطئه‌اى كه عليه من كردند و من اين ( حقيقت ) را از جانب رسول‌خدا صلى الله عليه و آله كه جبرئيل آن را از جانب پروردگار عالميان به وى خبر داده ، بر اساس پيمانى كه با من بسته شده ، مىدانم . و امّا سخن خداوند ( عزّ و جل ) كه : « . . . و خداوند هرگز بر ( زيانِ ) مؤمنان ، براى كافران راه ( تسلّطى ) قرار نداده است » مىگويد : و خداوند هرگز بر ( زيانِ ) هيچ مؤمنى ، براى هيچ كافرى حجّت ( و استدلال ) قرار نداده است . خداوند ( عزّ و جل ) ، ( خود ) خبر از كافرانى داده كه پيامبران را به ناحق كشته‌اند و على رغم اين كه آنها اينان را كشتند ، خداوند هرگز بر ( زيانِ ) پيامبرانش ، راه ( تسلّطى ) از طريق حجّت ( و استدلال ) قرار نداد .

معناى آيه سخر الله منهم و . . . چيست ؟

دربارهء آيات مباركهء : « خدا آنان را مسخره كرد » ، و : « خداوند آنان را استهزاء مىكند » ، و : « آنان فريبكارى و مكر به كار بستند ، خدا نيز مكر و فريب به كار برد » ، و : « مىخواهند در مورد خدا خدعه و نيرنگ به كار برند ، ولى خدا به آنان خدعه مىزند » سؤال شد ؟ امام فرمود : خداوند نه مسخره مىكند نه استهزاء ؛ و نه نيرنگ و فريبى به كار مىبرد ، بلكه مطابق عمل مسخره و استهزاء و نيرنگ و فريب آنان به ايشان جزا مىدهد ،