ماييم آن نجيبان و ماييم آن انبيا و ماييم فرزندان آن اوصيا و ماييم آنانى كه در كتاب خدا ويژه گشتهايم و ما اولىترين مردم به رسولخداييم و ما آنانيم كه خداوند دينش را براى ما فرستاد و در كتابش فرمود : « از ( احكامِ ) دين ، آنچه را كه نوح دربارهى آن سفارش كرد ، براى شما تشريع كرد و آنچه را به تو وحى كرديم ( اى محمّد ! ) و آنچه را كه دربارهى آن به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش نموديم و ما وارثان انبياييم و ما وارثان صاحبان علم و رسولان أولواالعزميم ) كه :
دين را برپا داريد ( و البتّه نبايد جز مسلمان بميريد ، همان گونه كه خداوند فرمود ) و در آن تفرقهاندازى مكنيد ؛ ( و هر چند ) بر مشركان ، آنچه كه ايشان را به سوى آن فرامىخوانى ، گران مىآيد . ( نوعى عمل شرآميز است ( عمل ) آن كس كه ( كسى را ) در ولايت على عليه السلام شريك كند . " آن چه بدان فرامىخوانى " كه بيان باشد از ولايت على عليه السلام - اى محمّد ! - ) مايهى هدايت است و هر كه را كه از در توبه در آيد ، به سوى خود راه مىنمايد » ؛ يعنى هر كه در ولايت على عليه السلام تو را اجابت كند را ؛ در حالى كه برانگيختهام به سوى تو كتابى را ، پس در آن تدبّر كن و آن را فهم نما كه به يقين ، درمان و نورى است براى آنچه كه در سينههاست ؛ و دليل آن كه اين ، مَثَلى براى آنان است ، سخن خداوند است كه مىفرمايد : « در خانههايى كه خدا رخصت داده كه ( قدر و منزلت ) آنها رفعت يابد و نامش در آنها ياد شود . در آن ( خانه ) ها هر بامداد و شامگاه او را نيايش مىكنند . . . - تا آنجا كه مىفرمايد : - بىحساب » . سپس خداوند براى اعمال كسانى كه با آنها نزاع مىكنند مَثَلى زده و فرموده : « و كسانى كه كفر ورزيدند ، كارهايشان چون سرابى است در بقيعه كه تشنه ، آن را آبى مىپندارد » و سراب همان است كه آن را در سراب از دور چنان مىبينى كه برق مىزند ، چونان كه گويى آب است و در حقيقت ، هيچ چيز نيست ، ولى هنگامى كه آدم تشنه مىآيد ، آن مىيابد كه آن ، چيزى نيست و " بقيعه " همان زمين هموار است .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 537
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٥٣٧