عرض كردند : بلى .
فرمود : پس در اين مطلب بيانى است واضح كه من از آل او هستم و شما از آل او نيستيد و اگر شما از آل او بوديد حرام بود بر او تزويج دختران شما چنان كه حرام است بر او تزويج دختران من چون من از آل او هستم و شما از امت او و فرق است ميان آل و امت زيرا كه آل او از او است و امت هر گاه از آل نباشند از او نيستند پس اين بود آيهء دهم .
اما آيهء يازدهم قول حقتعالى است در سورهء مؤمن كه حكايت از قول مؤمن آل فرعون مىكند و مىفرمايد :
« وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمانَهُ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَ قَدْ جاءَكُمْ بِالْبَيِّناتِ مِنْ رَبِّكُمْ »
مقصود اينكه اين مرد ، پسر دائى فرعون بود و حقتعالى او را نسبت به خود فرعون داد و فرمود : مردى از آل فرعون و نفرمود : مردى از اهل دين فرعون و يا از امت فرعون همچنين ما نيز اختصاص داده شديم به آل آن جناب چون ما از آن جناب متولد شدهايم و مردم آل را تعميم دهند و هر كس كه دين رسولخدا را قبول كرد مىگويند از آل رسول است پس اينست فرق ما بين آل و امت و اين آيهء يازدهم بود .
اما آيه دوازدهم :
« وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها »
و امر كن اهلبيت خود را به نماز يعنى بعد از آنكه مأمور شدى به نماز به آيهء
« فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ »
اهل خود را به آن امر نما و صبر كن بر نماز يعنى مداومت نما بر امر به نماز و اداى آن ، پس حقتعالى ما را به اين خصوصيت تخصيص داد چون ما را با امت امر به نماز فرمود ، پس ما را از ميان امت مخصوص به ذكر فرمود و حضرت بعد از نزول اين آيهء شريفه تا نه ماه هر روز پنج مرتبه اوقات نماز پنجگانه مىآمد درب خانهء على و فاطمه عليه السلام و مىفرمود : ( الصلاة رحمكم الله ) .