آشاميد ، سپس ظرف را به او برگردانيد ، و به او اشاره كرد او خم شد تا از نهر آب بردارد درخت نيز با او خم شد ، از آب برداشت ، و ظرف را به او داد ، حضرت ظرف را به من داد من آشاميدم ، هرگز شرابى گواراتر و لذيذتر از آن نخورده بودم ، و بوى و رائحهء آن مانند رائحه و بوى مشك بود ، و من در جام نظرى افكندم در او سه رنگ ديدم .
به حضرت عرض كردم : فدايت شوم ؛ من هرگز مانند اين روز نديدم و گمان نمىكردم كه قضيّه اين چنين است .
حضرت فرمود : اين كمترين چيزى است كه خداوند براى شيعيان ما آماده كرده است .
همانا مؤمن هرگاه بميرد روحش به كنار اين نهر منتقل مىشود ، و در مرغزارها و باغاهايش مىخورد و از شرابش مىنوشد .
و همانا دشمن ما هرگاه بميرد روحش به درّهء برهوت برده مىشود و براى هميشه در آن عذاب مىشود ، و از زقّومش ( كه غذاى بسيار تلخ و بد طعمى است ) مىخورد ، و از آب بسيار داغ و جوشانش مىآشامد . پس از ( عذاب ) آن درّه به خدا پناه ببريد .
هَلْ يَجُوزُ الْبُكاءُ عِنْدَ تَذَكُّرِ الْمَوْتى ؟
عَنْ إِسْحاقِ بْنِ عَمَّارٍ ، قالَ : قُلْتُ لِأَبي عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - : أَكُونُ أَدْعُو فَاشْتَهيِ الْبُكاءَ وَلا يُجيبُني ، وَرُبَّما ذَكَرْتُ بَعْضَ مَنْ ماتَ مِنْ أَهْلي فَأَرِقُّ وَأَبْكي ، فَهَلْ يَجُوزُ ذلِكَ ؟
فَقالَ : نَعَمْ ؛ فَتَذَكَّرْهُمْ فَإِذا رَقَقْتَ فَابْكِ وَادْعُ رَبَّكَ تَبارَكَ وَتَعالى « 1 » .
هامش
( 1 ) - اصول الكافى : ج 4 ص 235 ح 7 .