أَرَأَيْتَ ما أَصابَ عَليّاً وَ أَهْلَ بَيْتِهِ - عليهم السلام - مِنْ بَعْدِهِ ، هُوَ بِما كَسَبَتْ أَيْديهِمْ ، وَهُمْ أَهْلُ بَيْتِ طَهارَةٍ مَعْصُومُونَ ؟
فَقالَ : إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ - صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم - كانَ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ وَيَسْتَغْفِرُهُ في كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ مِائَةَ مَرَّةٍ مِنْ غَيْرِ ذَنْبٍ . إِنَّ اللَّهَ يَخُصُّ أَوْلِياءَهُ بِالْمَصائِبِ لِيَأْجُرَهُمْ عَلَيْها مِنْ غَيْرِ ذَنْبٍ . « 1 »
خداوند اولياءاش را مخصوص مصائب كرده است
على بن رئاب گويد : از حضرت صادق - عليه السلام - پرسيدم از تفسير اين آيه كه خدا مىفرمايد : « آنچه به شما از مصيبتها رسد براى آن چيزى است كه خودتان كردهايد » بفرمائيد آنچه به على - عليه السلام - و اهل بيت گراميش - صلوات اللّه عليهم - رسيد آيا به خاطر كارى بود كه آنها كرده بودند ، با اينكه آنان خاندان عصمت و طهارت بودند ؟
حضرت فرمود : همانا رسول خدا - صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم - در هر روز و شبى - بدون گناه - صد بار استغفار و طلب آمرزش از خداوند مىنمود ، و به سوى او توبه مىكرد ، همانا خداوند دوستان خود را به مصيبتها و پيش آمدها گرفتار مىكند تا بدان واسطه بدون گناه به آنها پاداش و اجر ثواب دهد .
ما مَعنى قَوْلِهِ تَعالى :
فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً
؟ « 2 »
عَنْ مُعاوِيَةِ بْنِ عَمَّارٍ قالَ : قُلْتُ لِأَبي عَبْدِ اللَّهِ - عليه السلام - : قَوْلُ اللّهِ
فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً
.
قالَ : هِيَ وَاللَّهِ ؛ لِلنُّصَّابِ .
هامش
( 1 ) - اصول كافى : ج 4 ص 186 ح 2 .
( 2 ) - سورهء طه آيهء 124 .