صُلْبِ هارُونَ دُونَ صُلْبِ مُوسى ، وَلَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ : لِمَ فَعَلَ اللَّهُ ذلِكَ ؟ فَإِنَّ الْإِمامَةَ خِلافَةُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ لَيْسَ لِأحَدٍ أَنْ يَقُولَ لِمَ جَعَلَهَا اللَّهُ في صُلْبِ الْحُسَيْنِ - عليه السلام - دُونَ صُلْبِ الْحَسَنِ - عليه السلام - ؟ لِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَكِيمُ في أفْعالِهِ لا يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ . « 1 »
3 - مفضّل گويد : به امام صادق - عليه السلام - گفتم : مرا خبر ده در بارهء فرمايش خدا كه مىفرمايد : « قرار داد آن را كلمهء باقيه در نسل او » .
حضرت فرمود : مراد و مقصود امامت است كه خداوند آن را در فرزندان امام حسين - عليه السلام - تا روز قيامت قرار داد .
گفتم : اى فرزند رسول خدا ؛ چرا امامت در فرزندان امام حسين - عليه السلام - قرار داده شد نه اولاد و فرزندان امام حسن مجتبى - عليه السلام - ، در حالى كه هردو اولاد رسول خدا - صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم - هستند ، و هر دو نوادهء او و هر دو سيّد جوانان اهل بهشتند ؟
حضرت فرمود : موسى و هارون هر دو پيامبر مرسل بودند ، و هر دو برادر ، با اين حال خداوند پيامبرى را در صلب ( وفرزندان ) هارون قرار داد نه موسى ، و هيچ كس حق نداشت بگويد : چرا خدا چنين كرد ؟
امامت خلافت و جانشينى از ناحيهء خداست و كسى حق ندارد بگويد :
چرا آن را در صلب امام حسين - عليه السلام - قرار داد نه در صلب امام حسن - عليه السلام - ؟ زيرا خداوند در كارهايش حكيم است و از كارهايش هرگز سؤال نمىشود ، بلكه او است كه از كارهاى مردم سؤال مىكند ، و حقّ چنين كارى را دارد .
هامش
( 1 ) - اكمال الدين : 204 ، معانى الاخبار : 126 ، الخصال : ج 1 ص 146 ، بحار الأنوار : ج 25 ص 260 ح 25 .