الدبور ، إنّما تضاف إلى الملائكة الموكّلين بها « 1 » .
ابوبصير گويد : از امام باقر عليه السلام در مورد ( چگونگى و واقعيّت ) بادهاى چهارگانهء :
شمال ، جنوب ، صبا و دبور پرسيدم ، و عرض كردم : مردم مىگويند : باد شمال از بهشت مىوزد ، و باد جنوب از دوزخ .
فرمود : همانا براى خداى متعال لشكريانى از بادهاست كه هركدام ( از بندگانى كه از او ) عصيان و نافرمانى كنند با آن عذاب مىكند ، و براى هر كدام از آن بادها نيز فرشتهاى موكّل است ، پس زمانى كه بخواهد قومى را با نوعى از عذاب خويش شكنجه كند به آن فرشتهاى كه موكّل آن نوع از باد است وحى مىفرمايد كه با آن نوع از بادى كه در اختيار دارد آنها را عذاب نمايد .
فرمود : پس فرشته به آن باد امر مىكند و آن هم مانند شير غضبناك به هيجان درمىآيد .
بعد حضرت فرمود : و هر يك از بادها اسم مخصوصى دارند .
مگر نشنيدهاى قول خداى را كه مىفرمايد : « عاد ( نيز پيامبر خود را ) تكذيب نمودند ، پس ( ببينيد ) عذاب و انذارهاى من چگونه بود ؟ ! ما تندباد وحشتناك و سردى را در يك روز شوم مستمر بر آنان فرستاديم » نشنيدهاى ؟
و فرمود : « تندبادى بىباران ( بر آنان فرستاديم ) » .
و فرمود : « تندبادى است ( وحشتناك ) كه عذاب دردناكى در آن است » .
و فرمود : « گردبادى ( كوبنده ) كه در آن آتش ( سوزانى ) است » .
و همچنين از بادهايى كه خدا ذكر فرموده كه به وسيلهء آنها گناهكاران را عذاب مىكند .
حضرت فرمود : خداى متعال را بادهاى رحمتى است كه آبستن كننده است كه از رحمتش در همهجا منتشر مىكند ، از جمله :
بادهايى كه ابرها را براى بارش باران جابجا و تحريك مىكنند .
بادهايى كه ابرها را ميان زمين و آسمان نگه مىدارند .
پاورقی
( 1 ) - بحار الأنوار : ج 60 ص 12 ص 16 ، عن الكافي : ج 8 ص 92 .