سخن خداى كه : « آنان كه جز خداى بتها را مىخوانند » .
فرمود : و امّا فرمايش او كه : « قادر به آفرينش چيزى نيستند » يعنى چيزى را پرستش نمىكنند ، « و خود مخلوق هستند » و حال آن كه عبادت مىكنند .
و امّا فرمايش او كه : « مردگانى هستند كه از حيات بهره ندارند » يعنى كفار غير مؤمن چنيناند .
و امّا فرمايش او كه : « و نمىدانند كه چه موقع مبعوث مىشوند » يعنى آنها ايمان نمىآورند ، آنها مشرك هستند « كه معبود شما ؛ خداى يگانه است » چنان كه خداى فرمود .
و امّا فرمايش او كه : « امّا آنان كه به آخرت ايمان نمىآورند » يعنى : ايمان به رجعت و حقانيّت آن نمىآورند .
و امّا فرمايش او كه : « دلهايشان ( حق را ) انكار مىكنند » يعنى : دلهاى آنها كافر است .
و امّا فرمايش او كه : « آنها از حكم خدا تكبّر و سرپيچى كنند » يعنى : به ولايت على عليه السلام استكبار مىورزند ، خداوند به كسى كه چنين كند وعدهء عذابى داده كه :
« محققاً خداوند بر باطن و ظاهر آنها آگاه است و او هرگز مستكبران را دوست نمىدارد » يعنى آنان كه از ولايت على عليه السلام استكبار مىورزند .
31 / 31 - عن جابر الجعفي قال : سألت أبا جعفر عليه السلام عن تفسير هذه الآية في باطن القرآن :
وَ آمِنُوا بِما أَنْزَلْتُ مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ وَ لا تَكُونُوا أَوَّلَ كافِرٍ بِهِ
« 1 » .
يعني فلاناً وصاحبه و من تبعهم ودان بدينهم ، قال : اللَّه - يعنيهم - ولا تكونوا أوّل كافر به يعني عليّاً عليه السلام « 2 » .
جابر جعفى گويد : از امام باقر عليه السلام در مورد تفسير اين آيه در باطن قرآن : « و به آنچه نازل كردهام ( قرآن ) ايمان بياوريد ؛ كه نشانههاى آن با آنچه در كتابهاى شماست ، مطابقت دارد ؛ و نخستين كافر به آن نباشيد » پرسيدم .
هامش
( 1 ) - البقرة : 41 .
( 2 ) - بحارالأنوار : ج 36 ص 97 ح 36 ، عن تفسير العيّاشي : ج 2 ص 42 ح 31 .