گفته شده : منظور از « مردم » ديگر جمعيّت عرب است و اين از امام باقر عليه السلام روايت شده است .
گفته شده : منظور حضرت ابراهيم عليه السلام است ؛ چرا كه او آن گاه كه امام شد به سان امّت گشت و او را « مردم » ناميد . و در روايتى از امام صادق عليه السلام آمده كه منظور از « مردم » حضرت ابراهيم ، اسماعيل ، اسحاق و پيامبران بعد از آنها است .
گفته شده : منظور از « مردم » در اين آيه عالمانى هستند كه علوم دين را ياد مىگيرند و به مردم مىآموزند .
اى حسن ! من از ديرباز تو را دشمن مىدارم !
29 - در كتاب شيرازى آمده است : ابن عبّاس دربارهء آيهء « در اموال و فرزندان آنان شركت كن » چنين نقل مىكند :
روزى امام حسن عليه السلام و يزيد بن معاويه در محفلى نشسته بودند و خرماى تازه مىخوردند . يزيد گستاخانه به امام حسن عليه السلام گفت : من از دير باز تو را دشمن مىدارم .
امام عليه السلام در پاسخ او فرمود : اى يزيد ! بدان كه شيطان به هنگام آميزش پدرت با مادرت ، با وى شركت كرد و چون دو آب با يك ديگر ممزوج شدند تو دشمنى مرا در دل دارى ؛ زيرا خداوند سبحان در قرآن ( خطاب به شيطان ) مىفرمايد : « در اموال و فرزندان آنها شركت كن » .
همچنين شيطان در هنگام آميزش ( جدّت ) حرب شركت نمود تا صخر به دنيا آمد .
به همين جهت بود كه صخر بغض و دشمنى جدّم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را در دل داشت .