اشتباه مؤاخذه نكنم . در حالى كه امّتهاى پيشين هرگاه مورد تذكّر داده شده را فراموش مىكردند درهاى عذاب را بر آنان مىگشودم . اين را از امّت تو برداشتم . امّتهاى پيشين چون اشتباه مىكردند باز خواست و عقاب مىشدند ، اين را نيز به خاطر كرامت تو از امّت تو برداشتم .
پيامبر صلى الله عليه و آله عرض كرد : بارالها ! اكنون كه اين را عطايم فرمودى ، باز بيفزا .
خداوند متعال فرمود : بخواه .
عرض كرد : « پروردگارا ! تكليف گران و طاقت فرسا را آن سان كه بر پيشينيان نهادى ، بر ما نگذار » . يعنى : سختىهايى كه پيشينيان داشتند .
خداوند پذيرفت و فرمود : از امّت تو آن تكليفهاى گرانى را كه بر امّتهاى پيشين بود ، برداشتم كه :
نماز آنان را جز در مكانهاى مشخصى كه گزيده بودم ، نمىپذيرفتم گرچه از آن مكانها دور باشند ، ولى براى امّت تو همهء زمين را مسجد و طهور ( پاكيزه ) قرار دادم .
هرگاه به آنان از بيرون نجاستى مىرسيد ، آن را از بدن خود مىبريدند ، ولى براى امّت تو آب را پاك كننده قرار دادم .
آنان قربانىهاى خود را بر گردن نهاده ، به بيت المقدس مىآوردند . از هر كه مىپذيرفتم آتشى فرستاده و قربانىاش مىسوخت و او شادمان برمىگشت و از هر كه نمىپذيرفتم او محروم برمىگشت . ولى قربانى امّت تو را در شكم نيازمندان و تهيدستان نهادم ، از هر كه بپذيرم چندين
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 120
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٢٠