تخطي إلى المحتوى الرئيسي

علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — صفحة 683

مساهمون:

ص٦٨٣
1955 : امام كاظم عليه السلام : اى هشام ! مسيح عليه السلام به حواريان خود گفت : اى بندگان بد ! . . . همچون غربال مباشيد كه آرد پاكيزه از آن بيرون مى آيد و نخاله را نگه مى دارد . شما نيز حكمت از دهانهايتان بيرون مى آيد و كينه در سينه هايتان مى ماند .

6 / 6 : خطر لغزش دانشمند

1956 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از لغزش دانشمند بپرهيزيد كه لغزشش وى را در آتش سرنگون سازد . 1957 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پس از خود از سه چيز بر امّتم نگرانم : اينكه قرآن را به غير معنايش تفسير كنند و از لغزش دانشمند پيروى كنند ، يا اينكه مالدار شوند ، تا آنجا كه سر به طغيان نهند و سرمست شوند و من راه نجات از اين را به شما مى نمايانم . . . و اما دانشمند ، پس بازگشتش را انتظار كشيد و از لغزشش پيروى مكنيد . 1958 : امام على عليه السلام : . . . لغزش دانشمند ، مانند شكستن كشتى است . غرق مىشود و غرق مىكند . 1959 : امام على عليه السلام : لغزش دانشمند ، دنيا را به تباهى مى كشد . 1960 : امام على عليه السلام : لغزش دانشمند ، جنايت بزرگى است . 1961 : امام على عليه السلام : لغزشى سخت تر از لغزش دانشمند نيست . 1962 : امام على عليه السلام - در حكمتهاى منسوب به ايشان - : اگر گناه دانشمند پنهان بماند ، جز به صاحبش زيان نمى رساند و اگر آشكار شود ، هم به صاحبش و هم به عموم مردم زيان رساند . 1963 : عيسى عليه السلام - هنگامى كه به ايشان گفته شد : اى روح و كلمه خدا ، چه كسى فتنه اش سخت تر باشد ؟ - فرمود : لغزش دانشمند ، هنگامى كه دانشمند مى لغزد ، بر اثر لغزش وى ، بسيارى خواهند لغزيد .