تخطي إلى المحتوى الرئيسي

علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — صفحة 677

مساهمون:

ص٦٧٧
چيزى بر وى تاريك بماند ، آن را مى پوشاند تا نادانى اش پنهان بماند . 1946 : امام على عليه السلام - در پاسخش به نامه معاويه - : حكمت را توصيف مى كنى ، ولى اهل آن نيستى و تقوا را ياد مى كنى ، ولى در مقابل آن هستى . 1947 : امام على عليه السلام : از محبوبترين بندگان نزد خداوند ، بنده اى است كه خداوند او را در برابر نفسش يارى داده است . . . . چراغ در دل تاريكيها ، راهگشا در تيرگيها ، كليد مبهمات ، گره گشاى مشكلات و راهنماى بيابان هاست . مى گويد و مى فهماند ، و خاموش مى ماند و سالم مى ماند . . . و آن ديگرى كسى است كه دانشمند ناميده مىشود ، ولى نيست ؛ بلكه ترّهاتى از نادانان برگرفته و مايه هاى گمراهى را از گمراهان اندوخته و دامهايى از فريب و دروغ براى مردم گسترده است . . . در شبهات فرو رفته و مى گويد : از آنها باز مى ايستم . در ميان بدعتها آرميده و مى گويد : از آنها كناره مى گيرم . چهره چهره آدمى است و دل ، دل حيوان . نه راه هدايت را مى شناسد تا در پى اش رود و نه راه گمراهى را تا از آن جلو گيرد . چنين كسى مرده اى ميان زندگان است . 1948 : امام على عليه السلام : منفورترين مردم نزد خداوند ، فقير متكبّر و پير زناكار و دانشمند بد كار است . 1949 : امام على عليه السلام : نه در دروغ گويان خيرى هست و نه در دانشمندان تهمت زن . 1950 : امام على عليه السلام : در دانش دروغ پردازان خيرى نيست . 1951 : امام صادق عليه السلام : عيسى بن مريم به همراهانش فرمود : . . . واى بر شما دانشمندان بد ! مزد را مى گيريد و كار را انجام نمى دهيد . نزديك است كه كارفرما كارش را بطلبد و چيزى نمانده كه از دنيا به تاريكى گور بروند . چگونه مىتواند از اهل دانش باشد كسى كه به سوى آخرت مى رود ، ولى رو به دنيا دارد و آنچه به دو زيان مى رساند ، برايش گواراتر است از آنچه به وى سود مى بخشد . 1952 : عيسى عليه السلام : به حقيقت مى گويم : بدترين مردم ، مردى است كه دنيايش را بر