تخطي إلى المحتوى الرئيسي

علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى ) — صفحة 613

مساهمون:

ص٦١٣
1774 : مقاتل بن سليمان : در انجيل يافتم كه خداوند متعال به عيسى عليه السلامفرمود : دانشمندان را بزرگ بشمار و برترى آنان را بشناس كه من آنان را بر همه خلقم ، جز پيامبران و فرستادگان ، برترى بخشيدم ؛ همچون برترى خورشيد بر ستارگان و برترى آخرت بر دنيا و برترى من بر هر چيز . 1775 : امام على عليه السلام : تو را باد به مداراى مردم و اكرام دانشمندان . 1776 : امام على عليه السلام : دانشمند به سبب دانشش و بزرگسال به سنّش و نيكوكار به كار نيكش و قدرتمند به قدرتش گرامى شمرده مىشود . 1777 : امام على عليه السلام : هركس دانشمندى را گرامى بدارد ، بى گمان پروردگارش را گرامى داشته است . 1778 : امام عسكرى عليه السلام : به امام ابوالحسن على بن محمّد عسكرى [ امام هادى عليه السلام ] رسيد كه مردى از فقيهان پيرو او با برخى از ناصبيان گفتگو كرده و برهانش را به او فهمانده ، تا آنجا كه رسواييش را آشكار ساخته است . سپس وى بر امام هادى عليه السلام وارد شد ؛ در حالى كه در صدر مجلس تختى بزرگ نهاده شده بود و امام خود بيرون از آن نشسته بود و در حضورش گروهى از علويان و بنى هاشم بودند . حضرت آن فقيه را بالا و بالاتر برد ، تا آنكه او را بر تخت نشاند .

ب : كوچك نشمردن دانشمند

1779 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه دانشمند را حقير شمرد ، مرا حقير شمرده است و هركس مرا حقير بشمرد ، كافر است . 1780 : امام على عليه السلام : جز نابخرد نادان ، دانش و دانشوران را سبك نمى شمرد . 1781 : امام على عليه السلام : بنده اى را كه خداوند به او دانش عطا فرموده ، كوچك مشمار ؛ چون خداوند متعال وى را هنگام اعطاى دانش كوچك نشمرده است .