154 . امام على عليه السلام : عمل پاكيزه نگردد ، مگر آنكه با دانش همراه شود .
155 . امام على عليه السلام : عمل پالايش نيابد ، تا آن گاه كه دانش درست شود .
156 . امام على عليه السلام : در پرستش بى دانش ، و دانش بى انديشه و ( قرآن ) خواندن بى تدبّر ، خيرى نيست .
157 . امام على عليه السلام : عمل كننده بى دانش ، مانند رونده در بيراهه است . هر چه از راه روشن دور تر رود ، از مقصودش دور تر مىشود و عمل كننده با دانش ، مانند رهسپار راه روشن است . پس بيننده بايد نيك بنگرد كه آيا پيش رونده است يا واپس آمده .
158 . امام على عليه السلام : در عمل بى دانش ، خيرى نيست .
159 . امام على عليه السلام : عمل بدون دانش ، گمراهى است .
160 . امام على عليه السلام : عمل نادان ، و بال و دانش او ، گمراهى است .
161 . امام على عليه السلام : عبادت كننده بى دانش ، مانند الاغ آسياب است . پيوسته گرد خود مى چرخد و از جايش دور نمى شود .
162 . امام صادق عليه السلام : عمل كننده بى بصيرت ، مانند رونده در بيراهه است . هر چه تندتر رود ، از مقصد دور تر شود .
163 . امام صادق عليه السلام : آنكه انديشناك پايان است ، از فرو رفتن در آنچه نمى داند ، باز ايستد و هر كه ندانسته به كارى بشتابد ، خود را خوار كند « 1 » .
164 . امام كاظم عليه السلام : عمل اندك از دانشمند پذيرفته و افزون گردد و عمل بسيار از اهل هوى و هوس و نادانى ردّ شود .
ر . ك : ص 85 « عمل » / ص 203 « عمل » / ص 545 « عمل »
و ص 591 « عمل نكردن » / ص 663 « دانشمندان بد » .
هامش
( 1 ) در حديث آمده است : « بينى خود را ببُرد » كه كنايه از خوار كردن خود است .