( 107 ) : بِأبى أنْتُمْ وَ امّى وَ نَفْسى ! كَيفَ أصِفُ حُسْنَ ثَنائِكُمْ وَ احْصى جَميلَ بَلائِكُمْ ، وَ بِكُمْ أخْرَجَنَا اللَّه مِنَ الذُلِّ وَ فَرَّجَ عَنَّا غَمَراتِ الْكُروبِ وَ أنْقَذَنا مِنْ شَفا جُرُفِ الْهَلَكاتِ وَ مِنَ النَّارِ . بِأبى أنْتُمْ وَ امّى وَ نَفْسى !
پدرم و مادرم و جانم فدايتان باد ! چگونه نيكويىِ ستايش شما را توصيف كنم و زيبايىِ نعمت شما را به شمار آورم ؟ به واسطهء شما ، خداوند ، ما را از خوارى ، بيرون آورد و شدّت گرفتارى را از ما برداشت و ما را از آستانهء پرتگاه هلاكت و آتش [ دوزخ ] ، نجات داد . پدرم و مادرم و جانم فدايتان باد !
توضيح واژهها
بَلاء : در اين جا : نعمت ، بركت . « 1 »
غَمَرات : شدّتها ، طغيانها ، غليانها . « 2 »
أنقَذَ : نجات داد ، رهايى بخشيد . « 3 »
شَفا : لبه ، كناره ، حاشيه . « 4 »
جُرُف : پرتگاه ، بُريدگى لب رود يا دريا . « 5 »
هامش
( 1 ) . « البلاء : الإنعام » ( لسان العرب ، ج 14 ، ص 84 ) .
( 2 ) . « غمرات : جمع غمرة و غمرة كلّ شىء : مُنْهَمكَه و شِدَّتُه كغمرة الهمّ و الموت و نحوهما » ( لسان العرب ، ج 5 ، ص 29 ) .
( 3 ) . « أنقذه من فلان : نجّاه و خَلَّصَه » ( لسان العرب ، ج 3 ، ص 516 ) .
( 4 ) . « شَفا كلِّ شىء : حده و حرفه » ( العين ، ج 6 ، ص 288 ) .
( 5 ) . « الجرف : ما أكل السَيْل مِن أسفَل شِقِّ الوادى و النَّهْر » ( لسان العرب ، ج 9 ، ص 25 ) .