اى على ! هرگز با كسى نبرد مكن تا اين كه او را به اسلام ، دعوت كنى . به خدا سوگند كه اگر خداوند ، مردى را با دستان تو هدايت كند ، برايت بهتر است از آنچه آفتاب ، بر آن طلوع و غروب مىكند ، و تو بر او ولايت دارى ، اى على !
بدين سان ، اهل بيت عليهم السلام ، خود از خدا مىخواهند كه آنان را از مبلّغان و دعوت كنندگان به سوى او قرار دهد . امام سجّاد عليه السلام - در دعايى كه از ايشان ، روايت شده است - ، چنين مىخواهد :
اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اجْعَلنا مِن دُعاتِكَ الدّاعِينَ إلَيكَ وَ هُداتِكَ الدّالِّينَ عَلَيكَ . « 1 »
خداوندا ! بر محمّد و خاندان او درود فرست ، و ما را از دعوت كنندگانى كه به سوى تو فرا مىخوانند ، و هدايت كنندگانى كه [ مردم را ] به تو رهنموناند ، قرار ده .
دعوت به خدا ، حتّى در زمان حضور امام معصوم عليه السلام ، نيكوترين آرزوست ، به گونهاى كه در « دعاى افتتاح » ، از خدا مىخواهيم كه در دولت كريمش ، ما را در زمرهء دعوت كنندگان به اطاعتش قرار دهد :
وَ تَجعَلُنا فِيها مِنَ الدُّعاةِ إلى طاعَتِكَ وَ القادَةِ إلى سَبِيلكَ . « 2 »
و ما را از دعوتگران به سوى طاعتت و پيشاهنگان راهت ، قرار دهى .
بنا بر اين ، با توجّه به متونى كه اشاره شد ، مىتوان « الدَّعوة الحُسْنى » را به « نيكوترين تبليغ » ، تفسير كرد كه در آن ، به جايگاه اهل بيت عليهم السلام به عنوان پيشاهنگان بهترين مبلغان و دعوت كنندگان به سوى خدا ، اشاره شده است .
2 . اجابتِ « نيكوترين دعا »
اگر « نيكوترين دعا » ، معناى « الدَّعوةِ الحُسْنى » باشد ، اشاره به آياتى از قرآن دارد كه در آنها ، ابراهيم عليه السلام در حقّ فرزندانش دعا مىكند . به عبارتى ، خطاب « زيارت
هامش
( 1 ) . الصحيفة السجّادية ، دعاى 5 .
( 2 ) . مصباح المتهجّد ، ص 581 .