4 / 3 صاحب بن عبّاد « 1 »
به محمّد و وصىّ او و دو پسر پاكش
و سرور عبادتپيشگان
و به محمّد و به جعفر بن محمّد
و هم نام برانگيخته در كرانهء وادى
و على كه در طوس است سپس محمّد
و على مسموم شده و سپس هادى
و حسن ، و دنبالهرو پس از اويم
امامت قائم را كه آمادهء ظهور است . « 2 » سرودهاى ديگر از او :
به محمّد و وصى او و دو پسرش
و به عابد و باقر و صادق و كاظم
سپس رضا و محمّد و پسرش
و عسكرى متّقى ، و قائم
هامش
( 1 ) . ابوالقاسم اسماعيل بن ابوالحسن عَبّاد بن عباس طالقانى ، در 326 ق ، زاده شد . شخصيت صاحب ، چنان است كه شخص سخندان هم ناتوان از پى بردن به همهء ابعاد آن است . بررسى شخصيت او ، به چند جهت نياز دارد : از يك طرف درباره علمش و از سوى ديگر ، در بارهء ادبياتش و نيز از جهت سياستمدارىاش و نيز از بزرگىهاى اخلاقىاى كه دارد ( از جود سرشار ، شايستگى فراوان و فضايل غيرقابل شمارشش ) . شيخ حُرّ عاملى ، از او چنين تجليل كرده است : « محقّق ، متكلّم ، عظيم الشأن و جليل القدر » . ثَعالبى هم او را از جمله « پيشوايان لغت » معرفى كرده كه در كتاب فقه اللغةى خويش ، بر آنان اعتماد كرده است . سيدعلى خان ، در الدرجات الرفيعة گفته است : « صاحب ، قصيدهاى در بارهء اهل بيت عليهم السلام در هفتاد بيت ، سرود كه الف ندارد و مردم از آن به شگفت آمدند و راويان ، آن را براى همديگر نقل كردند و چونان حركت خورشيد ، در هر شهرى دهان به دهان مىگشت . نيز وىقصايدى سروده كه هر كدام از آنها فاقد يكى از حروف الفباست مگر حرف واو [ كه به سرودن آن نرسيد ] » . صاحب در سال 385 ق در رى درگذشت .
( 2 ) . المناقب ، ابن شهر آشوب : ج 1 ص 325 .
( 1 ) . ابوالقاسم اسماعيل بن ابوالحسن عَبّاد بن عباس طالقانى ، در 326 ق ، زاده شد . شخصيت صاحب ، چنان است كه شخص سخندان هم ناتوان از پى بردن به همهء ابعاد آن است . بررسى شخصيت او ، به چند جهت نياز دارد : از يك طرف درباره علمش و از سوى ديگر ، در بارهء ادبياتش و نيز از جهت سياستمدارىاش و نيز از بزرگىهاى اخلاقىاى كه دارد ( از جود سرشار ، شايستگى فراوان و فضايل غيرقابل شمارشش ) . شيخ حُرّ عاملى ، از او چنين تجليل كرده است : « محقّق ، متكلّم ، عظيم الشأن و جليل القدر » . ثَعالبى هم او را از جمله « پيشوايان لغت » معرفى كرده كه در كتاب فقه اللغةى خويش ، بر آنان اعتماد كرده است . سيدعلى خان ، در الدرجات الرفيعة گفته است : « صاحب ، قصيدهاى در بارهء اهل بيت عليهم السلام در هفتاد بيت ، سرود كه الف ندارد و مردم از آن به شگفت آمدند و راويان ، آن را براى همديگر نقل كردند و چونان حركت خورشيد ، در هر شهرى دهان به دهان مىگشت . نيز وىقصايدى سروده كه هر كدام از آنها فاقد يكى از حروف الفباست مگر حرف واو [ كه به سرودن آن نرسيد ] » . صاحب در سال 385 ق در رى درگذشت .
( 2 ) . المناقب ، ابن شهر آشوب : ج 1 ص 325 .