اين پنج اثر ، « 1 » از محيى الدين ابن عربى ( م 638 ق ) هستند .
وى پايهگذار عرفان نظرى و از عالمان اهل سنّت است .
6 . البيان فى أخبار صاحب الزمان ، حافظ ابو عبد اللَّه محمّد بن يوسف بن گنجى شافعى ( م 658 ق ) .
نويسنده ، از عالمان اهل سنّت است . اين كتاب بارها به صورت مستقل يا همراه برخى از كتابها مانند : كفاية الطالب و الزام الناصب به چاپ رسيده است . همچنين با عنوان خورشيد پنهان ترجمه شده و نشر يافته است . كتاب ، داراى 25 باب است و از غيبت ، ظهور ، سيرت ، فتوحات ، بشارات ، امكان طول و حيات مهدى عليه السلام بحث كرده است .
آية اللَّه حسن زاده آملى در وصف اين كتاب چنين نوشته است : « كتاب بيان در عين حال كه صغير الحجم است ، بسيار عظيم النفع است . اين كتاب موجز ، داراى فوايدى گرانقدر و ارزشمند است و هر چند هر يك از ابواب آن را در امر صاحب الأمر ( عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف ) اهميتى به سزاست ، لكن بعضى از ابواب به خصوص بابهاى دوم ، هفتم ، نهم ، سيزدهم ، بيست و چهارم و بيست و پنجم را شأنى ديگر و در خور دقّت بيشتر و بهتر است » . « 2 » دو نسخه خطّى از اين كتاب در ايران وجود دارد : يكى ، در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى به شمارهء 7042 و ديگرى ، در كتابخانهء آية اللَّه مرعشى به شمارهء 2553 .
7 . التشريف بالمنن فى التعريف بالفتن ، سيد ابن طاووس ( م 664 ق ) .
نام اصلىاى كه مؤلف بر آن نهاده همين است ، ولى با عناوين ديگرى چون الفتن
هامش
( 1 ) . گفتنى است كه كتاب ديگرى نيز با نام طباشير المحرورين در موضوع اخبار خروج مهدى عليه السلام به ابن عربى منسوب است كه چاپ هم شده است ؛ امّا ظاهراً نسبت آن به وى قطعى نيست .
( 2 ) . ر . ك : نهج الولاية : ص 93 .