حديث ، چنين است :
يَكُرُّ مَعَ القائِمِ عليه السلام ثَلاثَ عَشرَةَ امرَأَةً . قُلتُ : وَ ما يَصنَعُ بِهِنَّ ؟ قالَ : يُداوينَ الجَرحى ، وَ يَقُمنَ عَلَى المَرضى كَما كَانَ مَعَ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله . قُلتُ : فَسَمِّهِنَّ لي ؟
فَقالَ : القِنواءُ بِنتُ رُشَيدٍ ، وَ امُّ أيمَنَ ، وَ حَبابَةُ الوَالِبِيَّةُ ، وَ سُمَيَّةُ امُّ عَمّارِ بنِ ياسِرٍ ، وَ زُبَيدَةُ ، وَ امُّ خالِدٍ الأَحمَسِيَّةُ ، وَ امُّ سَعيدٍ الحَنَفِيَّةُ ، وَ صبانَةُ الماشِطَةُ ، وَ امُّ خالِدٍ الجُهَنِيَّةُ . « 1 »
[ امام عليه السلام فرمود : ] « سيزده زن همراه قائم هستند » . گفتم : با كمك آنها چه مىكند ؟
فرمود : « آنان ، زخمىها را مداوا مىكنند و بيماران را نگاه مىدارند ، همان گونه كه با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بودند » . گفتم : آنها را برايم نام ببر .
فرمود : « قِنوا دختر رشيد ، ام ايمَن ، حبابهء والبى ، سميه مادر عمّار ياسر ، زُبيده ، امّ خالد احمَسى ، امّ سعيد حنفى ، صبانهء ماشِطه و امّ خالد جُهَنى [ از آنان هستند ] » .
احتمالًا اين تعداد از زنان نيز ، از خواص ياران امام هستند كه مسئوليت پشتيبانى جنگ در پرستارى از رزمندگان مجروح را به عهده خواهند داشت ؛ زيرا در غير اين صورت ، با توجّه به گستردگى نبرد ، تعداد ياد شده ، براى پرستارى از همهء مجروحان ، كافى نيست .
بارى ! حديث نخست ، به نقش زنان در مديريت نهضت مهدوى و حديث دوم ، به نقش آنان در صحنهء نبرد ، اشاره دارد و بر اين اساس ، در صورتى كه صدور احاديث ياد شده را بپذيريم ، يكى از سياستهاى امام مهدى عليه السلام بهرهگيرى از زنان شايسته ، در ستاد جنگ خواهد بود .
3 . ساز و برگ نظامى در قيام مهدوى
يكى از مسائل مهم در تبيين سياستهاى نظامى امام مهدى عليه السلام ، اين است كه سياست ايشان در بهرهگيرى از ساز و برگ و ابزار نظامى چيست ؟
هامش
( 1 ) . ر . ك : ج 8 ص 298 ح 1607 .