( 6 ) : سياستهاى نظامى
پيش از اشاره به سياست نظامى دولت مهدوى ، چند نكته قابل توجّه است :
اوّل . تحوّل عظيمى كه در نظام سياسى جهان ، در آيندهء تاريخ به رهبرى امام مهدى عليه السلام پديد مىآيد ، كودتا نيست كه قدرت نظامى در آن سرنوشتساز باشد ؛ بلكه يك انقلاب عميق و فراگير فرهنگى است كه زمينههاى آن ، در طول تاريخ به تدريج در جامعه فراهم گرديده است . اصلىترين حكمت غيبت ايشان - همانطور كه پيش از اين ، تبيين شد - ، « 1 » اين است كه بسترهاى لازم براى تحقّق چنين انقلاب فراگيرى فراهم گردد .
دوم . بىشك ، نصرت ويژهء الهى ، در پيروزى نهضت جهانى امام عصر عليه السلام نقش مؤثّرى دارد ؛ امّا اين بدان معنا نيست كه پس از فراهم شدن بسترهاى اجتماعى ، اين نهضت از طريق اعجاز به پيروزى مىرسد و نيازى به قدرت نظامى و سياستهاى صحيح جنگى ندارد ؛ بلكه سنّت الهى ايجاب مىكند كه قدرت نظامى نيز در كنار نصرت الهى و زمينهء اجتماعى ، در پيروزى نهضت مهدوى مؤثّر باشد . احاديثى كه قيام امام مهدى عليه السلام را گزارش كردهاند نيز مؤيّد اين نظريه اند .
سوم . اطّلاعات ما در بارهء امكانات و تجهيزات نظامى ، و سياستهاى جنگى در قيام مهدوى ، بسيار محدود است . رواياتى كه در اين باره به ما رسيده ، اطّلاعات
هامش
( 1 ) . ر . ك : ج 6 ص 19 ( پژوهشى در باره مهمترين وظيفهء پيروان اهل بيت عليهم السلام در عصر غيبت ) .