بَينَ القائِمِ بَريدٌ يُكَلِّمُهُم ، فَيَسمَعونَ وَ يَنظُرونَ إلَيهِ وَ هُوَ في مَكانِهِ . « 1 »
قائم ما هنگامى كه قيام كند ، خداوند عز و جل ، شنوايى و بينايى شيعيان ما را چنان نيرو و توانى مىدهد كه نيازى به پيك ميان ايشان و قائم نيست . قائم از همان جاى خود با آنان سخن مىگويد و آنها صدايش را مىشنوند و او را مىبينند .
بر پايهء حديثى ديگر ، امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
إنَّ المُؤمِنَ فى زَمانِ القائِمِ وَ هُوَ بِالمَشرِقِ لَيَرى أخاهُ الَّذى فِى المَغرِبِ ، وَ كَذَا الَّذى فِى المَغرِبِ يَرى أخاهُ الَّذى فِى المَشرِقِ . « 2 »
مؤمن در روزگار قائم عليه السلام در مشرق است و برادرش را در مغرب مىبيند و همين گونه ، كسى كه در مغرب است ، برادرش را در مشرق مىبيند .
اين احاديث را دو گونه مىتوان معنا كرد :
1 . مردم در دوران حكومت امام مهدى عليه السلام با بهرهگيرى از فنآورىهاى روز ، مىتوانند با ايشان و با يكديگر ، ارتباط برقرار كنند . در اين صورت ، اين احاديث ، پيشگويى از وسايل ارتباطى عصر مهدوى است .
2 . مردم در عصر ظهور ، بدون اين كه نياز به ابزار ارتباطى داشته باشند ، مىتوانند با هم ارتباط برقرار نمايند ، همان گونه كه پيش از عصر ظهور نيز برخى از اولياى الهى از توانمندىهاى خارق العادهء سمعى و بصرى برخوردارند .
به نظر مىرسد احتمال دوم به ظاهرِ اين روايات ، نزديكتر است ؛ بلكه مىتوان گفت : حديث اوّل ، تقريباً صريح در اين معناست . در اين صورت ، توانمندى ارتباط با يكديگر از راه دور ، بدون ابزارهاى فنّى ، حاكى از عنايت ويژهء خداوند سبحان به جامعهء عصر ظهور خواهد بود .
ب - افزايش توانمندىهاى جسمى اهل ايمان
بر پايهء شمارى از احاديث ، « 3 » اهل ايمان پس از قيام امام مهدى عليه السلام از توانمندى
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 336 ح 1853 .
( 2 ) . ر . ك : ص 338 ح 1854 .
( 3 ) . ر . ك : ص 337 ( نقش بركات الهى در توسعهء اجتماعى ) .