در اين باره چند نكته قابل توجّه است :
1 - 1 . پيوند عدالتگسترى و رهبرى معصوم
عدالت اجتماعى را حكمتِ بعثت انبيا دانستن ، بدين معناست كه تنها در حكومت انبيا و اوصياى معصوم آنها ، تحقّق عدالت اجتماعى به معناى حقيقى و كامل آن ، امكانپذير است . تجربهء تاريخى قيام مدّعيان داد گسترى نيز ، اين واقعيت را تأييد مىنمايد . در حديثى كه به سند معتبر از امام صادق عليه السلام نقل شده ، آمده است :
ما يَكونُ هذَا الأَمرُ حَتّى لا يَبقى صِنفٌ مِنَ النّاسِ إلّاوَ قَد وُلّوا عَلَى النّاسِ ، حَتّى لا يَقولَ قائِلٌ : إنّا لَو وُلّينا لَعَدَلنا ، ثُمَّ يَقومُ القائِمُ بِالحَقِّ وَالعَدلِ . « 1 »
اين امر ( قيام ) روى نمىدهد تا آن كه هيچ گروهى از مردم نمانَد ، جز آن كه بر مردم حكومت كند ، براى اين كه كسى نگويد : « اگر ما حاكم مىشديم ، عدالت مىورزيديم » . سپس قائم به حق و عدالت ، قيام مىكند .
آرى ! امام مهدى عليه السلام هنگامى ظهور مىكند كه مردم جهان ، انواع حكومتهاى مدّعى عدالت و آزادى و حقوق بشر را تجربه كرده باشند و عملًا به اين نتيجه برسند كه جز با رهبرى انبيا و اوصياى آنان ، نمىتوان عدالت اجتماعى را به مفهوم حقيقى و كامل آن ، در جهان برقرار ساخت .
1 - 2 . پيوند عدالتگسترى و ظلمستيزى
عدالتگسترى بدون ظلمستيزى و مبارزه با سران استكبار ، امكانپذير نيست . از اين رو ، همهء انبياى الهى در نخستين گام ، جهت تحقّق عدالت اجتماعى با ستمگرانِ مستكبر و مُترِف ، درگير مىشدند . نخستين برنامهء قيام امام مهدى عليه السلام نيز - كه ذخيرهء الهى براى ريشهكن كردن ظلم و فساد و تباهى است - پيكار با جبّاران است . در حديثى نبوى آمده است :
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 208 ح 1765 .