فرمود : « در نزديكى قيامت ، مردى از نسل من خروج مىكند ، آن گاه كه دلهاى مؤمنان ، مانند پيكر آدميان ، از زيان و صدمه و سختى گرسنگى و كشتار و فتنههاى پياپى و جنگهاى بزرگى كه ايشان را فرا مىگيرد و نيز ميراندن سنّتها و زنده كردن بدعتها و رها كردن امر به معروف و نهى از منكر ، مىميرند . پس خداوند با مهدى ، محمّد بن عبد اللَّه ، سنّتهاى مرده را زنده و دلهاى مؤمنان را به عدل و بركت او ، شادمان مىكند و گروههايى از غير عربها و برخى قبيلههاى عرب به او مىپيوندند و او به همين گونه ، كمتر از ده سال و نه سالهاى چندان فراوان باقى مىماند و سپس رحلت مىكند » . « 1 »
1705 . مسند أبى يعلى - با سندش به نقل از ابو هريره - : شنيدم دوستم ابو القاسم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « قيامت برپا نمىشود تا آن كه مردى از خاندانم بر آنها مىشورد و آنها را مىزند تا به حق باز گردند » . « 2 »
1706 . الكافى - با سندش به نقل از بريد بن معاويه - : شنيدم كه امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « . . .
اى بريد ! به خدا سوگند ، هيچ حرمتى براى خدا نمانْد ، مگر آن كه هتك شد و به كتاب خدا و سنّت پيامبرش در اين دنيا عمل نشد و از روزى كه امير مؤمنان - كه درودها و سلام خدا بر او باد - رحلت كرد ، هيچ حدّى ميان اين مردم جارى نگرديد و تا روزگار مردم كنونى ، به چيزى از حق عمل نشد » .
سپس فرمود : « به خدا سوگند ، روزها و شبها سپرى نمىشوند تا اين كه خداوند ، مردگان را زنده مىكند و زندگان را مىميراند و خداوند ، حق را به اهلش باز مىگرداند و دينى را كه براى خود و پيامبرش پسنديده است ، برپا مىكند . پس مژده
هامش
( 1 ) . الملاحم ، ابن منادى : ص 211 ، كنز العمّال : ج 14 ص 591 ح 3967 .
( 2 ) . مسند أبى يعلى : ج 6 ص 129 ح 6635 ، تاريخ ابن خلدون : ج 1 ص 321 .